Nunchaku to sport walki z użyciem nunchaku, dwóch kijów połączonych sznurkiem lub łańcuchem. Pochodzenie tej sztuki walki nie jest dokładnie znane.
Prawdopodobnie nunchaku pierwotnie było narzędziem rolniczym używanym w Chinach w XIII i XIV wieku. Sztuki walki najprawdopodobniej powstały w Chinach i zostały rozwinięte w Japonii. Sport ten składa się z czterech części: Kumite (walka jeden na jednego), Freestyle (element pokazowy), Kata (określona seria technik) oraz Jutsu (samoobrona).
Kumite
To część, w której zawodnicy walczą jeden na jednego z nunchaku. Celem nie jest znokautowanie przeciwnika, lecz trafienie go w określone miejsca odpowiednią techniką. Obaj mają na głowie kask i ochraniacz krocza.
Punkty zdobywa się trafiając przeciwnika, dozwolone są trafienia wszędzie poza pod kolanem, w kroczu oraz na szyi. Na głowę można trafiać, ponieważ zawodnicy mają kaski.
Przed próbą zdobycia punktu konieczne jest wykonanie dwóch zmian chwytu. Oznacza to, że trzeba dwukrotnie zmienić rękę trzymającą nunchaku. Istnieje wiele sposobów na to, a regularnie wymyślane są nowe, które nawet wynalazcy nunchaku uznaliby za niemożliwe.
Różnorodność w zmianach chwytu jest konieczna, w przeciwnym razie zawodnik otrzymuje pół punktu kary, chui. Chui jest też przyznawane za wyjście poza matę lub zbyt mocne uderzenie. Walki trwają dwie i pół minuty lub do momentu, gdy ktoś zdobędzie sześć punktów.
Jeden punkt nazywa się Waza-Ari i przyznawany jest za niemal technicznie poprawne trafienie. Ippon jest wart dwa punkty i otrzymuje się go za wykonanie technicznie trudnej techniki z sukcesem lub gdy:
- Rozbroisz przeciwnika
- Przeciwnik upuści swoją broń
- Wykonasz dobrą blokadę z kontrą
Blokada z kontrą
Atak nie zawsze jest nagradzany Waza-Ari, uderzenie może być zbyt mocne, uniknięte lub zablokowane. Przy bloku chwytasz oba końce nunchaku i próbujesz odeprzeć atak przeciwnika.
Po skutecznym bloku można natychmiast wykonać kontrę i rozpocząć nowy atak. Nie są wtedy potrzebne dwie zmiany chwytu, jeśli kontra nastąpi w ciągu sekundy. Za skuteczną blokadę z kontrą przyznaje się ippon.
Freestyle
Freestyle trwa 1 lub 2 minuty, podczas których nie trzeba wykonywać określonej serii technik. Chodzi przede wszystkim o pokazanie jak najwięcej „show” poprzez perfekcyjne opanowanie technik z nunchaku. Jury ocenia na podstawie szybkości, rytmu, użycia dwóch nunchaku itd.
Kata
Kata to serie technik, które muszą być wykonane w precyzyjnej kolejności. Występują niemal we wszystkich sportach walki. Chodzi o to, by zmiany chwytu były ładne i poprawne, by nie upuścić nunchaku oraz by wykonać to w odpowiednim tempie. Jury wystawia ocenę za to.
Nunchaku-jutsu
Nunchaku-jutsu to sztuka samoobrony z nunchaku, skupiająca się na bardziej realistycznym użyciu nunchaku. Uczy, jak bronić się nunchaku przed atakami innymi broniami, takimi jak kije, noże, miecze, uderzenia i kopnięcia. Styl ten został opracowany przez osoby z doświadczeniem w jiu-jitsu.
Chui i Keikoku
Chui to kara w postaci pół punktu ujemnego. Otrzymuje się ją za:
- Za małą różnorodność w zmianach chwytu
- Zbyt mocne uderzenia
- Dwukrotne wyjście poza obszar walki
Za drugie przewinienie przyznawany jest Keikoku, czyli Waza-Ari ujemne. Za trzecie Keikoku 2, czyli ippon ujemny. Po czwartej karze następuje dyskwalifikacja.
