Nunchaku to sport walki z użyciem nunchaku, dwóch kijów połączonych sznurkiem lub łańcuchem. Pochodzenie tej sztuki walki nie jest dokładnie znane.
Prawdopodobnie nunchaku pierwotnie było narzędziem rolniczym używanym w Chinach w XIII i XIV wieku. Sztuki walki najprawdopodobniej powstały w Chinach i zostały rozwinięte w Japonii. Sport ten składa się z czterech części: Kumite (walka jeden na jednego), Freestyle (element pokazowy), Kata (określona seria technik) oraz Jutsu (samoobrona).
Kumite
To część, w której zawodnicy walczą jeden na jednego z użyciem nunchaku. Celem nie jest znokautowanie przeciwnika, lecz trafienie go w określone miejsca odpowiednią techniką. Obaj mają na głowie kask i ochraniacz krocza.
Punkty zdobywa się trafiając przeciwnika, można to robić w dowolne miejsca oprócz pod kolanem, w kroczu oraz na szyi. Trafienia w głowę są dozwolone, ponieważ zawodnicy mają kaski.
Przed próbą zdobycia punktu konieczne jest wykonanie dwóch zmian chwytu. Oznacza to, że trzeba dwukrotnie zmienić rękę trzymającą nunchaku. Istnieje wiele sposobów na to, a regularnie wymyślane są nowe, które nawet twórcy nunchaku uznaliby za niemożliwe.
Różnorodność w zmianach chwytu jest konieczna, w przeciwnym razie zawodnik otrzymuje pół punktu karnych, chui. Chui jest też przyznawane za wyjście poza matę lub zbyt mocne uderzenie. Walki trwają dwie i pół minuty lub do momentu zdobycia sześciu punktów przez jednego z zawodników.
Jeden punkt nazywa się Waza-Ari i przyznawany jest za niemal technicznie poprawne trafienie. Ippon to dwa punkty, przyznawane za wykonanie trudnej technicznie skutecznej techniki lub gdy:
- Rozbroisz przeciwnika
- Przeciwnik upuści swoją broń
- Wykonasz dobrą kontrę po bloku
Kontra po bloku
Atak nie zawsze jest nagradzany Waza-Ari, uderzenie może być zbyt mocne, uniknięte lub zablokowane. Przy bloku chwytasz oba końce nunchaku i próbujesz odeprzeć atak przeciwnika.
Po skutecznym bloku można natychmiast wykonać kontratak i rozpocząć nowy atak. Nie są wtedy potrzebne dwie zmiany chwytu, jeśli kontratak nastąpi w ciągu sekundy. Za skuteczną kontrę po bloku przyznawany jest ippon.
Freestyle
Freestyle trwa 1 lub 2 minuty, podczas których nie trzeba wykonywać określonej serii technik. Chodzi przede wszystkim o pokazanie jak największej „show” poprzez perfekcyjne opanowanie technik z nunchaku. Jury ocenia na podstawie szybkości, rytmu, użycia dwóch nunchaku itd.
Kata
Kata to serie technik, które muszą być wykonane w precyzyjnej kolejności. Występują niemal we wszystkich sportach walki. Chodzi o to, by zmiany chwytu były wykonane ładnie i poprawnie, by nie upuścić nunchaku oraz by wykonać to w odpowiednim tempie. Jury wystawia ocenę za wykonanie.
Nunchaku-jutsu
Nunchaku-jutsu to sztuka samoobrony z użyciem nunchaku, skupiająca się na bardziej realistycznym zastosowaniu nunchaku. Uczy, jak bronić się nunchaku przed atakami innymi broniami, takimi jak kije, noże, miecze, uderzenia i kopnięcia. Styl ten został opracowany przez osoby z doświadczeniem w jiu-jitsu.
Chui i Keikoku
Chui to kara w postaci pół punktu karnego. Otrzymuje się ją za:
- Za małą różnorodność w zmianach chwytu
- Zbyt mocne uderzenia
- Dwukrotne wyjście poza obszar walki
Za drugie przewinienie przyznawany jest Keikoku, czyli Waza-Ari na niekorzyść zawodnika. Za trzecie przewinienie Keikoku 2, czyli ippon na niekorzyść. Po czwartym przewinieniu następuje dyskwalifikacja.
