Brazylijskie jiu-jitsu to sztuka walki skupiająca się na grapplingu, ze szczególnym naciskiem na walkę w parterze. Celem jest uzyskanie dominującej pozycji i zmuszenie napastnika do jak najszybszego „odklepania”. Opiera się na zmodyfikowanej odmianie tradycyjnego japońskiego jiu-jitsu, zwanej „Jiu-do”.
Idea zakłada, że miękkie zwycięża nad twardym. Innymi słowy, mniejsza i słabsza osoba, stosując odpowiednie techniki i ruchy, może obronić się przed silniejszym i większym napastnikiem. Można je uprawiać w ramach samoobrony, podczas specjalnych turniejów grapplingowych oraz turniejów MMA. Sparingi i ciągłe powtarzanie ćwiczeń odgrywają ważną rolę w treningu. Najważniejsze są osiągane wyniki, zwłaszcza podczas zawodów i turniejów.
Historia brazylijskiego jiu-jitsu
Sport ten rozpoczął się, gdy Mitsuyo Maeda, mistrz judo Kosen (odmiany judo, która koncentruje się bardziej na walce w parterze, zwanej Ne Waza), wyemigrował do Brazylii. Zmienił metody treningowe tak, aby nie były śmiercionośne, i nauczył tych technik Carlosa Gracie, który z kolei przekazał je swojemu młodszemu bratu Helio. Bracia nauczyli tego sportu swoje dzieci, które do dziś kontynuują rodzinną tradycję. Rodzina Gracie przez lata nieustannie doskonaliła ten system.
Często walczy się w zawodach Vale Tudo (prekursorze MMA), w których skupiano się na walce w parterze i modyfikowaniu technik. Brazylijskie jiu-jitsu stało się znane w Stanach Zjednoczonych na początku lat 90., gdy Royce Gracie wygrał pierwsze, drugie i czwarte mistrzostwa „Ultimate Fighting”. Od tego czasu jest preferowaną dyscypliną wielu zawodników MMA i cieszy się powszechnym uznaniem ze względu na nacisk na walkę w parterze. Turnieje brazylijskiego jiu-jitsu zyskują coraz większą uwagę na całym świecie i stają się coraz bardziej znane oraz większe, podobnie jak turnieje submission grapplingu no-gi organizowane przez ADCC (Abu Dhabi Combat Club).
Czasami ten sport nazywa się Gracie Jiu Jitsu, ale nazwa ta jest znakiem towarowym Roriona Gracie i odnosi się do stylu, który propagowali on oraz jego nauczyciele. Inni członkowie rodziny Gracie stworzyli podobne odmiany, między innymi Charles Gracie i Renzo Gracie. Bracia Machado nazywają swój styl Machado Jiu-Jitsu. Każdy styl ma własne, unikalne cechy, ale ogólnie uważa się je za odmiany brazylijskiego jiu-jitsu.
Brazylijskie jiu-jitsu w Holandii
Mimo że ten sport jest uprawiany w Holandii od wielu lat, wciąż nie cieszy się tam zbyt dużą popularnością, choć Holandia jest powszechnie znana na świecie ze sportów walki. W Holandii działa dość wiele szkół, w których można trenować brazylijskie jiu-jitsu. Zazwyczaj prowadzi je „posiadacz czarnego pasa”, choć nie jest tak we wszystkich przypadkach. Trenerzy pochodzą głównie z Brazylii. Mathieu Peters z Oss jest pierwszym Holendrem posiadającym „czarny pas”. W styczniu 2007 roku zdał prestiżowy egzamin w Yamasaki Academy w Waszyngtonie w USA. Oczekuje się, że sport ten bardzo szybko zyska popularność w Holandii. Brazylijskie jiu-jitsu jest uznawane za jedną z najskuteczniejszych sztuk walki.
W Belgii jest już kilku posiadaczy czarnego pasa: Juan Grizzo, Sabatine, Mario D’Hoker i Koen Smets. Brazylijskie jiu-jitsu również cieszy się tam dużym uznaniem, a liczba osób je uprawiających stale rośnie. W przeszłości wiele osób musiało regularnie wyjeżdżać za granicę na zawody i seminaria. Obecnie kluby coraz częściej samodzielnie organizują staże, seminaria i zawody, aby podnosić swój poziom.
