Nunchaku-dō to sztuka walki z użyciem nunchaku, dwóch pałek połączonych liną lub łańcuchem. Dokładne pochodzenie tej sztuki walki nie jest znane.
Prawdopodobnie nunchaku było pierwotnie narzędziem rolniczym używanym w Chinach w XIII i XIV wieku. Sztuka walki najprawdopodobniej powstała w Chinach, a następnie była rozwijana w Japonii. Sport ten obejmuje cztery konkurencje: Kumite (walka jeden na jednego), Freestyle (element pokazowy), Kata (określona seria technik) oraz Jutsu (samoobrona).
Kumite
W tej konkurencji zawodnicy walczą ze sobą jeden na jednego, używając nunchaku. Celem nie jest znokautowanie przeciwnika, lecz trafienie go w określone miejsca przy użyciu właściwej techniki. Obaj zawodnicy mają na sobie kask i ochraniacz krocza.
Punkty zdobywa się za trafienia w przeciwnika. Dozwolone są trafienia we wszystkie miejsca z wyjątkiem obszaru poniżej kolana, krocza oraz karku i szyi. Trafienia w głowę są dozwolone, ponieważ zawodnicy mają na sobie kaski.
Przed próbą zdobycia punktu konieczne jest wykonanie dwóch przełożeń. Oznacza to, że należy dwukrotnie zmienić rękę. Można to zrobić na wiele sposobów, a zawodnicy regularnie wymyślają nowe przełożenia, których nawet twórcy nunchaku nie uznaliby za możliwe.
Różnorodność przełożeń jest konieczna, ponieważ w przeciwnym razie zawodnik otrzymuje karę w wysokości pół punktu dla przeciwnika — chui. Chui przyznaje się również za wyjście poza matę lub zbyt mocne uderzenie. Walki trwają dwie i pół minuty albo do momentu, gdy jeden z zawodników zdobędzie sześć punktów.
Jeden punkt to Waza-Ari, przyznawany za niemal całkowicie poprawne technicznie trafienie. Ippon liczy się za dwa punkty. Zawodnik otrzymuje ippon za skuteczne wykonanie techniki trudnej pod względem technicznym lub gdy:
- rozbroi przeciwnika,
- doprowadzi do upuszczenia przez przeciwnika broni,
- wykona skuteczną kontrę po bloku.
Block-Counter
Atak nie zawsze jest nagradzany Waza-Ari — uderzenie może być zbyt mocne, uniknięte lub zablokowane. Podczas bloku chwyta się oba końce nunchaku i odpiera atak przeciwnika.
Po udanym bloku można natychmiast wykonać kontrę i przeprowadzić nowy atak. Nie trzeba wtedy wykonywać dwóch przełożeń, jeśli kontra zostanie wykonana w ciągu sekundy. Za udaną kontrę po bloku przyznaje się ippon.
Freestyle
Freestyle trwa 1 lub 2 minuty, a zawodnik nie jest ograniczony określoną serią technik. Chodzi przede wszystkim o zaprezentowanie jak najbardziej efektownego pokazu poprzez perfekcyjne opanowanie technik z użyciem nunchaku. Jury ocenia występ na podstawie szybkości, rytmu, użycia dwóch nunchaku itd.
Kata
Kata to serie technik, które należy wykonać kolejno, w precyzyjnie określonej kolejności. Występują one w niemal wszystkich sportach walki. Liczy się estetyczne i poprawne wykonywanie przełożeń, nieupuszczenie nunchaku oraz odpowiednia szybkość. Jury wystawia za to ocenę.
Nunchaku-jutsu
Nunchaku-jutsu to sztuka samoobrony z użyciem nunchaku, skupiająca się na bardziej realistycznym zastosowaniu tej broni. Uczy obrony przed atakami z użyciem innych broni, takich jak pałki, noże i miecze, a także przed ciosami i kopnięciami. Styl ten został opracowany przez osoby wywodzące się z jiu-jitsu.
Chui i Keikoku
Chui to kara w postaci pół punktu przyznawanego przeciwnikowi. Chui otrzymuje się za:
- zbyt małą różnorodność przełożeń,
- zbyt mocne uderzenie,
- dwukrotne wyjście poza pole walki.
Za drugi błąd zawodnik otrzymuje Keikoku — Waza-Ari dla przeciwnika. Za trzeci błąd przyznaje się Keikoku 2 — ippon dla przeciwnika. Po czwartym błędzie zawodnik zostaje zdyskwalifikowany.
