Pencak Silat to ogólna nazwa tradycyjnych indonezyjskich sztuk walki. W poszczególnych regionach tradycyjnie rozwijały się różne style, które często naśladują lokalne zwierzęta.
Pencak Silat w Indonezji jest silnie połączony z mentalnymi i duchowymi elementami, w których rozwój fizyczny i duchowy idą ze sobą w parze. W Europie najbardziej znany jest aspekt fizyczny.
Pochodzenie Pencak Silat
Ponieważ w indonezyjskiej dżungli żyło wiele dzikich zwierząt, Indonezyjczycy opracowali samoobronę, która różniła się od każdej innej formy samoobrony.
Zaczęli bowiem naśladować ruchy zwierząt. Techniki te były stopniowo modyfikowane i udoskonalane. Większość osób zgadza się co do tego, że Pencak Silat wywodzi się z zachodniej Sumatry, od ludu Minangkabau.
Najstarsze znane style, takie jak Silek Tuo, Silek Pauh, Silek Kumango, Silek Seteralak i Silek Lintau, pochodzą właśnie z tego regionu i nadal są nauczane.
Czym jest Pencak Silat?
Siła pencak silat ujawnia się, gdy przechodzi on w twarde, szybkie ruchy. Pencak silat składa się zatem z dwóch części. Pencak oznacza ruch z kontrolą i płynnym panowaniem nad ciałem, który jest pełen gracji.
Silat oznacza błyskawiczny ruch oparty na twardości, którego celem jest obrona, neutralizacja i kontratak.
Doskonale wyszkolony adept pencak silat w rzeczywistej sytuacji nigdy nie zaatakuje pierwszy, lecz z dużą cierpliwością i opanowaniem poczeka na atak, aby dopiero potem zastosować swoje techniki w walce.
Niektóre sposoby uprawiania pencak silat sprawiają również, że udział w sparringu i zawodach jest w praktyce niemożliwy, ponieważ stosowane techniki są zabronione ze względu na ich niszczycielskie działanie na przeciwnika.
Zapoznanie z Zachodem
Chociaż holenderscy kolonialiści poznali tę sztukę już w ówczesnych Holenderskich Indiach Wschodnich, za moment pierwszego zetknięcia Zachodu z pencak silat i początek jego międzynarodowego przełomu uznaje się artykuł opublikowany w czerwcu 1965 roku w amerykańskim czasopiśmie Black belt. Na okładce znalazło się zdjęcie pokazu w wykonaniu Rudy’ego Ter Lindena i Paula de Thouarsa — dwóch mistrzów, którzy mieli odegrać w tym ważną rolę.
W Europie istnieje zaledwie kilka szkół, które koncentrują się na tradycyjnej i bardziej autentycznej formie silatu. Ich nauczyciele starają się chronić styl przed wpływami innych sztuk walki i systemów samoobrony, aby zachować jego jak największą autentyczność. Szkoły te często pozostają w bezpośrednim kontakcie ze szkołą macierzystą w Indonezji.
Bardziej nowoczesne style pencak silat koncentrują się głównie na fizycznym aspekcie silatu (technikach samoobrony, sztuce prezentowanej w formie pokazów oraz elemencie sportowym). Nie wykluczają one wpływów innych sztuk walki. Często wykorzystuje się na przykład broń pochodzącą głównie z chińskich sztuk walki.
