Sumo, czyli zapasy sumo, to tradycyjny japoński sport zapaśniczy, uprawiany zazwyczaj przez bardzo otyłych mężczyzn. Pojedynek odbywa się na okrągłym obszarze glinianego podłoża i towarzyszy mu wiele rytuałów.
Japończycy uważają sumo za nowoczesną sztukę walki; jest to również popularny sport, który często transmituje się w telewizji. Poza Japonią sport ten zyskuje popularność także w innych krajach.
Historia sumo
Tradycja sumo jest bardzo stara; prawdopodobnie sport ten wywodzi się z koreańskiej sztuki walki o nazwie Ssireum, która została wprowadzona na japoński dwór cesarski przez koreańskiego księcia przebywającego na wygnaniu.
Na ten sport wpływ mieli nie tylko dworzanie, lecz także zwykli mieszkańcy, a sumo zawiera wiele elementów rytualnych wywodzących się z religii shintō.
Sumo jest nierozerwalnie związane z japońskim domem cesarskim, ponieważ cesarz jest głową shintō. Dlatego niektórzy interpretują krótkie, eksplozywne pojedynki między rikishi (zapaśnikami, dosłownie „ludźmi siły”) jako walki między dwoma kami (bóstwami), a rywalizację między stajniami jako rywalizację między uniwersalnymi siłami.
Rikishi są postrzegani jako przynoszący szczęście. Dotknięcie rikishi ma zapewniać siłę i pomyślność, dlatego podczas turniejów i poza nimi zapaśnicy bywają nękani przez fanów.
Istnieją dwa sposoby na wygranie pojedynku sumo:
- Przeciwnik dotknie ziemi wewnątrz okręgu inną częścią ciała niż podeszwy stóp. Włosy również uznaje się za część ciała.
- Przeciwnik dotknie ziemi poza okręgiem.
Celem jest więc uniemożliwienie przeciwnikowi utrzymania się na stopach wewnątrz okręgu.
