Termin Aikido oznacza dosłownie „drogę harmonii z Ki”, ale możliwych jest wiele innych interpretacji. To japońska sztuka walki opracowana przez Morihei Ueshibę. Powstała z połączenia jego studiów nad sztukami walki, filozofii i myśli religijnych. Jego celem było stworzenie sztuki walki, która nie tylko pozwoliłaby praktykującym bronić się, ale także nie zranić napastnika. Aikido to sport, w którym wykorzystuje się ruch napastnika, podążając za nim, zamiast mu się przeciwstawiać. Wymaga to niewielkiej siły fizycznej, ponieważ aikidoka używa pędu napastnika w połączeniu z ruchami wejścia i obrotu. Techniki te uzupełnione są różnymi rzutami i dźwigniami. Aikido można zaliczyć do zapasów.
Aikido jest w dużej mierze wywodzące się z sztuki walki Daito-ryu Aiki-jujutsu, ale około 1920 roku zaczęło się od niej odróżniać. Stało się tak między innymi z powodu związku Ueshiby z religią Omoto-kyo. W pierwszych dokumentach Ueshiba nazywał tę sztukę walki aiki-jujutsu. Wielu starszych uczniów Ueshiby ma różne spojrzenia na Aikido, zależnie od okresu, w którym u niego trenowali. Obecnie Aikido jest praktykowane na całym świecie. Ta sztuka walki ma wiele stylów, ale wszystkie wywodzą się z technik opracowanych przez Ueshibę.
Trening Aikido
W Aikido, podobnie jak w prawie wszystkich innych japońskich sztukach walki, podczas treningu występuje zarówno aspekt fizyczny, jak i mentalny. Trening fizyczny w Aikido jest różnorodny, zwracając uwagę zarówno na ogólną kondycję fizyczną, jak i wytrzymałość. Ponieważ duża część Aikido składa się z rzutów, uczeń najpierw uczy się, jak prawidłowo się toczyć i upadać. Specyficzne techniki ataku obejmują zarówno chwyty, jak i uderzenia. Techniki obronne składają się z rzutów i dźwigni. Po opanowaniu podstawowych technik uczeń może rozpocząć naukę z bronią.
Toczenie uke i nage
Trening aikido skupia się głównie na dwóch partnerach wykonujących wcześniej ustalone wzorce, zwane kata. Podstawowy wzorzec polega na tym, że odbiorca techniki (uke) wykonuje atak na rzucającego (nage), który następnie neutralizuje ten atak, stosując technikę aikido. Obie części techniki są niezbędne do treningu aikido. Nage uczy się, jak współpracować z atakującym i kontrolować energię ataku, podczas gdy uke uczy się być spokojnym i elastycznym, gdy jest w niekorzystnej sytuacji. Przyjmowanie techniki nazywa się ukemi. Uke ciągle stara się znaleźć równowagę i chronić słabe punkty, podczas gdy nage używa pozycji i szybkości, aby utrzymać uke w nierównowadze i podatnym na atak. W bardziej zaawansowanych treningach uke czasami stosuje techniki odwracające, aby odzyskać równowagę.
Początkowe ataki
Techniki aikido mają na celu odparcie ataku. Aby dobrze się tego nauczyć, uczniowie muszą także znać, czym jest dobry atak. Chociaż nie trenuje się intensywnie różnych ataków, najczęstsze są dobrze omówione. Wiele ciosów w aikido ma na celu imitację uderzenia mieczem. Inne techniki przypominające uderzenia naśladują ruchy wykonywane bronią kłującą. Kopnięcia nie są często trenowane, ponieważ kopnięcia, zwłaszcza wysokie, nie były stosowane na polu bitwy w feudalnej Japonii.
Niektóre podstawowe ciosy to:
- Uderzenie z przodu głowy: pionowe uderzenie dłonią w głowę
- Uderzenie z boku głowy: ukośne uderzenie dłonią w bok głowy lub szyi
- Uderzenie w klatkę piersiową: cios w klatkę piersiową
- Uderzenie w twarz: cios w twarz
Początkujący na początku ćwiczą głównie chwyty, aby poczuć energię przeciwnika. Niektóre chwyty pochodzą z wydarzeń historycznych, takich jak zatrzymanie podczas próby wyciągnięcia broni. Technika mogła wtedy służyć do uwolnienia się i następnie wyprowadzenia przeciwnika z równowagi.
Poniższe chwyty są przykładami tego.
- Chwyt jednoręczny: jedna ręka chwyta nadgarstek
- Chwyt oburęczny: obie ręce chwytają jeden nadgarstek
- Chwyt oburęczny: obie ręce chwytają oba nadgarstki
- Chwyt barku: chwytanie barku
- Chwyt klatki piersiowej: chwytanie klatki piersiowej lub ubrania wokół niej
Techniki podstawowe
Poniższe techniki to często używane rzuty i chwyty. Dokładna terminologia może się różnić między różnymi organizacjami i stylami, ale poniższe terminy są używane przez Fundację Aikikai.
Pierwsza technika
Ruch, w którym jedna ręka naciska na łokieć, a druga na nadgarstek, aby przesunąć uke na ziemię
Druga technika
Chwyt nadgarstka, który obraca ramię
Trzecia technika
Obrotowy chwyt nadgarstka
Czwarta technika
Kontrola barku, w której obie ręce chwytają przedramię
Piąta technika
Nadgarstek jest chwytany i obracany, co powoduje nacisk w dół na łokieć
Rzut w czterech kierunkach
Ręka jest dociskana za ramię, aby unieruchomić staw barkowy
Dźwignia na przedramię
Dźwignia, w której przedramię jest unieruchomione
Rzut oddechowy
Często używany termin na techniki bez użycia dźwigni
Rzut wchodzący
Rzuty, w których nage wchodzi na uke
Rzut niebo-ziemia
Nage chwyta jedną rękę nisko, a drugą wysoko, wprowadzając uke w nierównowagę
Rzut biodrowy
Nage opuszcza biodro niżej niż uke, aby mógł zostać rzucony przez biodro
Rzut w kształcie cyfry dziesięć
Rzut, w którym ramiona są trzymane razem
Rzut obrotowy
Nage chwyta ramiona i prowadzi je za plecy, a następnie naciska do przodu, aby rzucić
Broń
W aikido trenuje się także z bronią. Ćwiczy się między innymi z krótką laską, drewnianym mieczem i nożem. Obecnie na niektórych szkołach uczy się także, jak radzić sobie w sytuacji, gdy wyciągana jest broń palna. Są też szkoły, które w ogóle nie trenują z bronią, ponieważ są temu zdecydowanie przeciwne. Przeciwieństwem tego stylu jest styl Iwama, w którym poświęca się dużo czasu i uwagi drewnianemu mieczowi i krótkiej lasce.
Wielu napastników
W aikido trenuje się także obronę przed wieloma napastnikami, tzw. taninzudori lub taninzugake. Sparren z wieloma napastnikami jest ważnym elementem wielu egzaminów i jest obowiązkowy, jeśli chce się zdobyć wyższy stopień. Chodzi o to, aby osoba intuicyjnie wykonywała ruchy w niestabilnym środowisku. Strategiczny wybór technik jest ważnym elementem treningu. Na przykład technika ura może być użyta do unieszkodliwienia obecnego napastnika, ale wtedy można mieć plecy zwrócone do kolejnego napastnika, który może kontynuować atak bez przeszkód.
Trening mentalny
Trening aikido jest zarówno mentalny, jak i fizyczny, z naciskiem na relaksację ciała i umysłu, nawet w niebezpiecznej sytuacji. Jest to niezbędne, aby praktykujący mógł pewnie reagować w walce. Morihei Ueshiba powiedział kiedyś, że „trzeba być gotowym przyjąć 99% ataku i spojrzeć śmierci w oczy”, aby wykonać technikę bez wahania.
Zobacz w sklepie:
Kolekcje >> Sprzęt
