Sanda to sportowa odmiana san shou, w której obowiązują ścisłe zasady dotyczące dozwolonych technik. Nazywana jest również chińskim kickboxingiem.
San shou to forma chińskiej sztuki samoobrony i sportu walki. Składa się z walki wolnej (free-fighting) i zawiera różne elementy stylów w ramach wushu.
Pochodzenie Sanda
San shou zostało opracowane w latach sześćdziesiątych XX wieku na zlecenie chińskiej armii. Stało się to w następstwie doświadczeń zdobytych podczas wojny koreańskiej. Przestudiowano wtedy różne tradycyjne style i dokonano wyboru, łącząc je z nowoczesnymi spostrzeżeniami.
Można je więc uznać za nowoczesną formę wushu, w której starano się połączyć istotę różnych tradycyjnych stylów. Jako nieuzbrojona sztuka samoobrony san shou jest kompletne, ponieważ obejmuje rzuty, techniki dźwigni, duszenia, kopnięcia, uderzenia, ciosy i inne.
Zasady Sanda
Sanda to sport pełnego kontaktu. Uprawia się ją w turniejach. Niektóre techniki, które są częścią sztuki samoobrony, takie jak uderzenia łokciem, duszenia i dźwignie na ręce, są zabronione, z wyjątkiem X-treme sanda.
Można także wygrać, wypychając przeciwnika z ringu, co w samoobronie oczywiście nie jest istotnym kryterium. Ring lub mata powinny mieć pierwotnie wymiary osiem na osiem metrów i wysokość sześćdziesięciu centymetrów.
Symbolizuje to górę lub dach budynku. Dozwolone techniki to uderzenia, kopnięcia i rzuty. Można też wygrać przez nokaut lub na punkty.
Sanda uprawia się z ochroną głowy i ochroną klatki piersiowej, ochraniaczami piszczeli, ochraniaczem na zęby oraz rękawicami bokserskimi. Istnieje także „X-treme” sanda, uprawiana bez ochraniaczy na klatkę piersiową, głowę i piszczele. W tej odmianie często dozwolone są także techniki kolan i łokci.
