Sanda to sportowa odmiana san shou, w której obowiązują ścisłe zasady dotyczące dozwolonych technik. Jest również nazywane chińskim kickboxingiem.
San shou to forma chińskiej sztuki samoobrony i sportu walki. Obejmuje wolną walkę (free-fighting) i zawiera różne elementy stylów należących do wushu.
Pochodzenie sanda
San shou zostało opracowane w latach sześćdziesiątych XX wieku na zlecenie chińskich władz przez chińską armię. Było to następstwem doświadczeń zdobytych podczas wojny koreańskiej. Zbadano wówczas różne tradycyjne style, a następnie wybrano ich elementy i połączono je z nowoczesnym podejściem.
Można je zatem uznać za nowoczesną formę wushu, w której podjęto próbę połączenia istoty różnych tradycyjnych stylów. Jako bezbrońna sztuka samoobrony san shou jest kompletne, ponieważ obejmuje rzuty, dźwignie, duszenia, kopnięcia, uderzenia, ciosy i wiele innych technik.
Zasady sanda
Sanda to sportowa rywalizacja pełnokontaktowa. Sanda uprawia się podczas turniejów. Niektóre techniki, które są częścią sztuki samoobrony, takie jak uderzenia łokciami, duszenia i dźwignie na ręce, są niedozwolone, z wyjątkiem X-treme sanda.
Można również wygrać, wypychając przeciwnika z ringu, co w samoobronie byłoby oczywiście nieistotnym kryterium. Pierwotnie ring lub mata powinny mieć wymiary osiem na osiem metrów i znajdować się na wysokości sześćdziesięciu centymetrów.
Ma to symbolizować górę lub dach budynku. Dozwolone są ciosy, kopnięcia i rzuty. Zwycięstwo można odnieść również przez K.O. lub na punkty.
Sanda uprawia się z użyciem ochraniaczy głowy i ochraniacza klatki piersiowej, ochraniaczy piszczeli, ochraniacza na zęby oraz rękawic bokserskich. Istnieje również „X-treme” sanda, uprawiane bez ochraniacza klatki piersiowej, ochraniacza głowy i ochraniaczy piszczeli. W tej odmianie często dozwolone są także techniki z użyciem kolan i łokci.
