Savate jest również nazywane boksem francuskim, francuskim Kickboxingiem lub francuską walką stopami. To francuska sztuka walki, w której dłonie i stopy są używane jako broń. Łączy elementy boksu zachodniego z efektownymi technikami kopnięć.
Dozwolone są wyłącznie kopnięcia stopą, w przeciwieństwie do Muay Thai, w którym dozwolone są również kopnięcia piszczelem i kolanem.
Savate to prawdopodobnie jedyny styl kickboxingu, w którym nosi się buty (savate to francuskie słowo oznaczające „stary but”). Mężczyznę uprawiającego savate nazywa się savateurem, a kobietę savateuse.
Historia savate
Współczesny styl savate powstał na początku XIX wieku. W tamtym okresie była to forma walki ulicznej popularna w Paryżu i na północy Francji.
Na południu, szczególnie w porcie w Marsylii, marynarze rozwinęli styl walki, w którym kluczową rolę odgrywały wysokie kopnięcia oraz uderzenia otwartą dłonią. Uderzenie pięścią uważano za śmiercionośną broń.
Styl ten był znany jako jeu marseillais (gra marsylska), a później nazwano go chausson. Ta sztuka walki zyskała popularność również w portach północnych Włoch i wschodniej Hiszpanii.
Dwiema kluczowymi postaciami w historii savate są Michel Casseux (1794–1869) i Charles Lecour (1808–1894). To oni przekształcili tę dyscyplinę z walki ulicznej w prawdziwy sport.
Casseux otworzył w 1825 roku szkołę, w której trenowano uregulowaną wersję savate. Później savate zostało uznane za sport przez Committee National de Boxe Francaise. Stało się to częściowo dzięki ogromnym wysiłkom hrabiego Pierre’a Baruzy’ego.
Jest on dziś uznawany za ojca współczesnego savate i był jedenastokrotnym mistrzem Francji. Ostateczne uznanie savate nastąpiło w 1924 roku, gdy dyscyplina ta stała się sportem pokazowym podczas igrzysk olimpijskich w Paryżu. W 2008 roku savate zostało uznane przez FISU, dzięki czemu w 2010 roku w Nantes mogły odbyć się pierwsze oficjalne uniwersyteckie mistrzostwa świata.
Savate współcześnie
Obecnie savate uprawia się na całym świecie — od Australii po Amerykę. Wiele krajów ma krajowe związki promujące tę dyscyplinę.
Walka odbywa się na trzech poziomach: assaut, pre-combat i combat. W assaut uczestnicy muszą koncentrować się na technice. Mogą otrzymać punkty karne za zbyt twardą walkę.
W pre-combat można walczyć z pełną siłą, a uczestnicy noszą ochraniacze. Combat to najwyższy poziom, na którym walczy się w formule full contact, ale bez ochraniaczy. Obowiązkowe są tylko ochraniacz na zęby i suspensorium.
Stopnie w savate
W wielu sztukach walki poziom zaawansowania zawodnika oznacza się kolorowym pasem. W savate używa się kolorowych rękawic, aby wskazać, że zawodnik posiada określony stopień.
Początkujący zaczynają od rękawic bez koloru. Następnie mogą zdobyć rękawice niebieskie, zielone, czerwone, białe i żółte, zdając kolejne egzaminy. W zawodach mogą brać udział wyłącznie osoby posiadające żółte rękawice lub wyższy stopień.
Srebrne rękawice oznaczają najwyższy stopień w savate. Złote rękawice są stopniem honorowym i przyznaje się je osobom, które wniosły duży wkład w rozwój tej dyscypliny.
Techniki w savate
W savate sportowym dozwolone są tylko 4 rodzaje kopnięć i 4 rodzaje uderzeń.
Kopnięcia
- fouetté – kopnięcie okrężne
- chassé – kopnięcie frontalne
- revers – kopnięcie hakowe
- coup de pied bas – low kick
Uderzenia
- direct bras avant – jab
- direct bras arrière – cross
- crochet – hak
- uppercut – podbródkowy
Savate nie powstało jako sport, lecz jako forma samoobrony i było uprawiane na ulicach Paryża oraz Marsylii. Ten rodzaj savate stał się znany pod nazwą Savate de Rue.
Oprócz kopnięć i uderzeń Savate de Rue obejmuje również uderzenia kolanami i łokciami, rzuty, podcięcia oraz uderzenia głową. Koncepcja zakłada, że całe ciało jest bronią.
