Yağlı güreş to również narodowy sport Turcji. Potocznie nazywa się go tureckimi zapasami lub zapasami w oleju, ponieważ zapaśnicy smarują się oliwą z oliwek.
Zapaśników nazywa się pehlivanami, co oznacza „bohater” lub „mistrz”. Noszą spodnie (kisbet lub kispet), które pierwotnie wykonywano ze skóry bawołu wodnego, ale obecnie wykorzystuje się również skórę cielęcą.
W przeciwieństwie do innych form zapasów, walkę w zapasach w oleju można wygrać, chwytając kisbet w określony sposób.
Celem pehlivana jest kontrolowanie przeciwnika poprzez wsunięcie ręki przez tylną część kisbetu. Zwycięstwo w ten sposób nazywa się paça kazik.
Początkowo walki nie miały limitu czasowego i czasami mogły trwać nawet jeden lub dwa dni. W 1975 roku to zmieniono: maksymalny czas walk w kategorii baspehlivan wynosi 40 minut, a w kategorii pehlivan 30 minut.
Jeśli na koniec nie ma zwycięzcy, następuje 15-minutowa dogrywka w kategorii baspehlivan i 10-minutowa dogrywka w kategorii pehlivan. W dogrywce przyznaje się punkty, aby na koniec wyłonić zwycięzcę.
Doroczny turniej Kirkpinar odbywa się w Edirne nieprzerwanie od 1362 roku. Jest tym samym najstarszym nieprzerwanie organizowanym wydarzeniem sportowym na świecie. W ostatnich latach tureckie zapasy w oleju zyskują popularność na całym świecie, także w innych krajach, zwłaszcza w Holandii i Japonii.