Savate jest również nazywane boksem francuskim, francuskim kickboxingiem lub francuską walką stopami. Jest to francuska sztuka walki, w której dłonie i stopy są wykorzystywane jako broń. Łączy elementy boksu zachodniego z efektownymi technikami kopnięć.
Dozwolone są wyłącznie kopnięcia stopą, w przeciwieństwie do muay thai, w którym dozwolone są również kopnięcia piszczelem i kolanem.
Savate jest prawdopodobnie jedynym stylem kickboxingu, w którym nosi się buty (savate to francuskie słowo oznaczające „stary but”). Mężczyzna uprawiający savate jest nazywany savateur, a kobieta savateuse.
Historia savate
Współczesny styl savate powstał na początku XIX wieku. W tamtym czasie była to forma walki ulicznej popularna w Paryżu i na północy Francji.
Na południu, zwłaszcza w porcie w Marsylii, marynarze rozwinęli styl walki, w którym kluczową rolę odgrywały wysokie kopnięcia i uderzenia otwartą dłonią. Uderzenie pięścią było uznawane za śmiercionośną broń.
Styl ten był znany jako jeu marseillais (gra z Marsylii), a później nazwano go chausson. Ta sztuka walki zaczęła zyskiwać popularność również w portach północnych Włoch i wschodniej Hiszpanii.
Dwiema kluczowymi postaciami w historii savate są Michel Casseux (1794–1869) i Charles Lecour (1808–1894). Przekształcili oni walkę uliczną w prawdziwą dyscyplinę sportową.
W 1825 roku Casseux otworzył szkołę, w której trenowano uregulowaną wersję savate. Później savate zostało uznane za dyscyplinę sportową przez Comité National de Boxe Française. Stało się to częściowo dzięki ogromnym wysiłkom hrabiego Pierre’a Baruzy’ego.
Obecnie jest on uznawany za ojca współczesnego savate i był jedenastokrotnym mistrzem Francji. Ostateczne uznanie savate nastąpiło w 1924 roku, gdy dyscyplina ta stała się dyscypliną pokazową podczas igrzysk olimpijskich w Paryżu. W 2008 roku savate zostało uznane przez FISU, dzięki czemu w 2010 roku w Nantes mogły odbyć się pierwsze oficjalne uniwersyteckie mistrzostwa świata.
Savate dziś
Obecnie savate jest uprawiane na całym świecie — od Australii po Amerykę. Wiele krajów ma krajowe związki promujące ten sport.
Walka odbywa się na trzech poziomach: assaut, pre-combat i combat. W assaut uczestnicy muszą koncentrować się na technice. Mogą otrzymać punkty karne za zbyt mocną walkę.
W pre-combat można walczyć z pełną siłą, a uczestnicy noszą ochraniacze. Combat to najcięższy poziom, na którym walczy się w formule full-contact, ale bez ochraniaczy. Obowiązkowe są wyłącznie ochraniacz na zęby i suspensorium.
Stopnie w savate
W wielu sztukach walki stopień zawodnika oznacza się za pomocą kolorowego pasa. W savate używa się rękawic w różnych kolorach, aby wskazać, jaki stopień posiada zawodnik.
Początkujący zaczynają od rękawic bez oznaczenia kolorystycznego. Następnie mogą zdobyć rękawice niebieskie, zielone, czerwone, białe i żółte, zdając kolejne egzaminy. W zawodach mogą brać udział wyłącznie zawodnicy posiadający żółte rękawice lub wyższy stopień.
Srebrne rękawice są najwyższym stopniem w savate. Złote rękawice są stopniem honorowym i przyznaje się je osobom, które wiele zrobiły dla tego sportu.
Techniki w savate
W savate sportowym dozwolone są tylko 4 rodzaje kopnięć i 4 rodzaje uderzeń.
Kopnięcia
- fouetté – kopnięcie okrężne
- chassé – kopnięcie frontalne
- revers – kopnięcie hakowe
- coup de pied bas – low kick
Uderzenia
- direct bras avant – jab
- direct bras arrière – cross
- crochet – sierpowy
- uppercut – podbródkowy
Savate nie powstało jako sport, lecz jako forma samoobrony i było uprawiane na ulicach Paryża i Marsylii. Ten rodzaj savate stał się znany jako Savate de Rue.
Oprócz kopnięć i uderzeń Savate de Rue obejmuje również uderzenia kolanami i łokciami, rzuty, podcięcia oraz uderzenia głową. Koncepcja zakłada, że całe ciało jest bronią.
