Zapytaj dziecko, czym są sporty walki, a często usłyszysz odpowiedzi takie jak: „salta i kopnięcia” albo „zostać ninja”. Zapytaj rodzica, a prawdopodobnie powie: „dyscyplina, szacunek i sposób na spożytkowanie energii”. I właśnie na tym polega magia sportów walki dla dzieci: jest jednocześnie zabawnie i rozwijająco.
Niezależnie od tego, czy chodzi o karate, judo, Kickboxing czy Taekwon-Do – dzieci uczą się nie tylko technik, lecz także współpracy, szacunku dla granic innych osób i budowania pewności siebie. A najlepsze? Często nawet nie zauważają, że przy okazji intensywnie ćwiczą koordynację ruchową, kondycję i koncentrację.
Sporty walki popularne wśród dzieci
Judo
Judo jest idealne dla dzieci, ponieważ koncentruje się na równowadze i rzutach, a nie na ciosach czy kopnięciach. Dzieci uczą się bezpiecznie upadać – z czego rodzice również po cichu się cieszą.
Karate
Karate opiera się na dyscyplinie i precyzji. Dzieciom szczególnie podobają się kata (ustalone sekwencje ruchów), ponieważ niemal przypominają taniec pełen efektownych akcji.
Taekwon-Do
Dużo kopnięć i mnóstwo widowiskowości. Dla dzieci często jest to strzał w dziesiątkę, bo wygląda efektownie i pozwala spożytkować energię.
Kickboxing
Coraz popularniejszy wśród dzieci, zwłaszcza dlatego, że treningi z wykorzystaniem tarcz bokserskich dostarczają mnóstwa frajdy. To bezpieczny i kontrolowany sposób na spożytkowanie energii.
Brazylijskie jiu-jitsu
BJJ również zyskuje popularność wśród dzieci. To trochę jak „układanka na macie”: przetaczanie się, obracanie i zakładanie chwytów. Dzieci często traktują to jak zabawę, a jednocześnie uczą się dużej kontroli.
Dlaczego dzieci tak wiele zyskują dzięki sportom walki
To, co wyróżnia sporty walki dla dzieci, to fakt, że są czymś więcej niż tylko sportem. Łączą trening fizyczny, odporność psychiczną i umiejętności społeczne. W świecie, w którym dzieci często są przyklejone do iPada, widok pełnych energii dzieci świetnie radzących sobie na macie jest prawdziwą ulgą. Nie tylko dla rodziców, lecz przede wszystkim dla nich samych.
Piękne jest to, że w sportach walki nie chodzi o wygraną ani przegraną. Chodzi o naukę radzenia sobie ze sobą i z innymi – a dla dzieci może to być nawet ważniejsze niż dla dorosłych.
Ćwiczenia z zakresu sportów walki dla dzieci (do wykonania w domu)
W Fight2Win.nl mamy duże doświadczenie w treningu dzieci. Tworząc tę listę, przyjrzeliśmy się temu, co często robi się w różnych sportach walki i co naprawdę entuzjazmuje dzieci.
1. Zabawy w upadanie i przetaczanie się (judo i BJJ)
Dzieci uczą się upadać i przetaczać, ale w formie zabawy. Na przykład: „kto potrafi najładniej przetoczyć się jak ninja?”. W ten sposób poznają technikę, nie nudząc się.
2. Przewróć wieżę! (Taekwon-Do i karate)
Zbudujcie wieżę z poduszek lub pudeł i pozwólcie dzieciom po kolei przewracać ją kopnięciem lub ciosem. Efekt: mnóstwo wspólnej zabawy, a przy okazji nauka techniki.
3. Sztafeta z tarczą bokserską (Kickboxing)
Dobierz dzieci w pary i ustaw je naprzeciwko siebie, zostawiając wystarczająco dużo miejsca na krótki sprint. Oboje trzymają tarczę bokserską. Dzieci na zmianę biegną sprintem do partnera, wykonują serię ciosów lub kopnięć na tarczę, a następnie wracają na swoje miejsce.
4. Walka o piłkę (BJJ i judo)
Połóż miękką piłkę na środku i pozwól dwójce dzieci spróbować przeciągnąć ją na swoją stronę za pomocą technik grapplingowych. To świetna zabawa, a jednocześnie dobre ćwiczenie równowagi i kontroli.
5. Walka z cieniem (karate i Kickboxing)
Poproś dzieci, aby wykonywały ruchy tak, jakby walczyły z wyimaginowanym przeciwnikiem – dodaj jednak zasadę, na przykład: „tylko w zwolnionym tempie” albo „udawaj, że unosisz się w przestrzeni”. Dzięki temu ćwiczenie staje się zabawne i kreatywne.
Prowadzenie zajęć sportów walki dla dzieci
Jedno dziecko próbuje poważnie wykonać przewrót judo, drugie nie może powstrzymać śmiechu, przewracając kopnięciem wieżę, a zanim się obejrzysz, po sali znów przetacza się kilkoro chichoczących dzieci. To jednocześnie chaos i dyscyplina – i właśnie dlatego sporty walki są dla dzieci tak wyjątkowe. Bo umówmy się: nie chodzi o przyszłego mistrza.
Chodzi o to, by dzieci nauczyły się szacunku, mogły spożytkować energię i przede wszystkim dobrze się bawiły. A kiedy wybiegają za drzwi z wypiekami na twarzy, uśmiechem od ucha do ucha i tarczą bokserską pod pachą, wiesz, że jako trener wykonujesz dobrą robotę.
