Fabricio Andrey groeide op in Manaus, Brazilië, waar hij als kind samen met zijn vader capoeira beoefende — een achtergrond die hem de lenigheid en dynamische bewegingsvrijheid meegaf die later zijn grapplingstijl zouden kenmerken. Op zijn dertiende ontdekte hij Braziliaans Jiu-Jitsu en domineerde al snel de jeugd- en kleurenbandcategorieën, met wereldtitels op blauwe en paarse band en een Europese titel op bruine band. In 2020 werd hij gepromoveerd tot zwarte band, waarna hij als senior atleet successen boekte in zowel gi- als no-gi-formats, met onder meer IBJJF-wereld- en Europese titels en twee gouden medailles op ADCC-kwalificatietoernooien — inclusief een overwinning op tweevoudig ADCC-wereldkampioen Giancarlo Bodoni.
Andrey trainde het grootste deel van zijn opkomst onder Melqui Galvão, maar verliet dat team in 2023 na een conflict dat hij zelf omschreef als “een kwestie van respect”, en sloot zich samen met teamgenoten Brenda Larissa en Luiz Paulo aan bij het Alliance Jiu-Jitsu-team. Jaren later maakte hij het conflict publiekelijk goed met Galvão met een verzoeningsgebaar op het Majestic 6-toernooi.
Bij ONE Championship debuteerde Andrey bij ONE Fight Night 30 en bouwde hij een vlekkeloos 3-0-record op in de submission-grapplingdivisie, met zijn signatuur-vliegende armklem en explosieve takedowns als handelsmerk — inclusief een kenmerkende krachtstamp voorafgaand aan zijn gevechten, een eerbetoon aan de anime Naruto waar zijn bijnaam “Hokage” vandaan komt. Op basis van dat perfecte record daagde hij publiekelijk lichtgewicht submission-grapplingkampioen Kade Ruotolo uit. Het titelgevecht werd geboekt voor The Inner Circle, maar Ruotolo trok zich terug vanwege een blessure die hij opliep bij zijn MMA-zege op Hiroyuki Tetsuka. In plaats daarvan trof Andrey bij ONE Fight Night 44 in juni 2026 Owen Jones. Jones won via split decision, de eerste nederlaag in Andreys ONE-carrière, waardoor zijn record op 3-1 kwam te staan en zijn directe titelkans voorlopig werd uitgesteld.
Brazilië
