Hapkido

Ontstaan en historische discussie

De naoorlogse ontwikkeling van Hapkido wordt vooral verbonden met Choi Yong-sool, die na zijn terugkeer uit Japan rond 1945 in Korea begon les te geven. De precieze aard, duur en omvang van zijn Japanse opleiding zijn onderwerp van blijvende discussie.

Veel Hapkido-bronnen verbinden Choi’s onderwijs met Daitō-ryū Aiki-jūjutsu. Choi’s eigen verklaringen, latere mondelinge overleveringen, getuigenissen uit Aikido-kringen en documenten uit Daitō-ryū-archieven worden verschillend geïnterpreteerd. Daarom wordt niet als vaststaand feit beweerd dat hij dertig jaar formeel onder Takeda Sōkaku studeerde.

Vroege leerlingen en ontwikkeling

Vroege figuren zoals Seo Bok-seob, Ji Han-jae, Kim Moo-hong, Kim Jung-soo en Myung Jae-nam droegen bij aan de verspreiding, systematisering en verbreding van verschillende Hapkido-lijnen. Hun rollen en opvolgingsclaims worden niet door alle organisaties hetzelfde beschreven.

Koreaanse trap- en stootkunsten, judo, Tang Soo Do, Kong Soo Do, Taekkyon en andere bronnen worden in verschillende geschiedenissen als invloeden genoemd. De precieze bijdrage van elke kunst verschilt per lineage en kan niet uit iedere technische overeenkomst worden afgeleid.

Hapkido en Aikido

Hapkido en Aikido worden vaak als verwante moderne kunsten beschreven vanwege hun mogelijke relatie met Daitō-ryū, maar zij ontwikkelden zich afzonderlijk. Hapkido-scholen leggen doorgaans meer nadruk op trappen, stoten, wapens en zelfverdedigingsscenario’s; de balans tussen zachte, harde, cirkelvormige en lineaire beweging verschilt per school.

Belangrijke lineages en figuren

De Hapkido-geschiedenis kent meerdere lineages. Naast Choi Yong-sool worden onder meer Seo Bok-seob, Ji Han-jae, Kim Moo-hong, Kim Jung-soo, Myung Jae-nam, Chin-il Chang, Han Bong-soo, Kim Myung-yong, Kim Yun-sik en Lim Hyun-soo in verschillende bronnen genoemd. Hun graden, opvolgingsclaims en invloed zijn niet in alle organisaties hetzelfde.

Organisaties en graden

Voorbeelden van internationale organisaties zijn de Korea Hapkido Federation, World Hapkido Federation, Hapkidowon, World Hapkido Confederation en verschillende Global Hapkido-organisaties. Gelijknamige federaties mogen niet zonder controle als één organisatie worden behandeld. De International Taekwon-Do Federation is primair een Taekwondo-organisatie en is niet automatisch een Hapkido-bond.

Examenprogramma’s van 1e tot en met 5e dan bestaan in meerdere varianten. Een historisch programma kan onder meer verdediging tegen grepen, stoten, trappen, worpen, klemmen, wapens en meerdere aanvallers bevatten, maar vormt geen universele standaard.

Bronkritiek

Hapkido-geschiedenis wordt vaak beschreven door bonden, scholen, leraren en opvolgers van een lineage. Daarom worden organisatie-eigen titels, danrangen, aantallen leerlingen, militaire of politierollen en claims over de enige grondlegger alleen vermeld wanneer ze door geschikte onafhankelijke bronnen worden ondersteund.

Oorsprongsverhalen over Choi Yong-sool, Daitō-ryū, Taekkyon en de vroege Koreaanse kwans worden naast elkaar gelegd in plaats van tot één onbetwiste genealogie te worden samengevoegd.

Verantwoord trainen

Kies een gekwalificeerde instructeur, volg de veiligheidsregels van de dojang en gebruik beschermingsmiddelen bij contactwerk. Bij pijn, duizeligheid of verlies van controle moet de oefening onmiddellijk stoppen. De-escalatie en het vermijden van geweld gaan voor iedere techniek.