Young Corbett II

Wereldkampioen vedergewicht

Corbett werd in 1896 professioneel bokser en verloor geen van zijn eerste dertien gevechten; na die reeks stond zijn teller op negen overwinningen, drie gelijke spelen en één gevecht zonder uitslag. In 1901 versloeg hij George Dixon in Denver en veroverde daarmee de westelijke titel in het vedergewicht.

In zijn volgende gevecht stond hij in Hartford tegenover wereldkampioen vedergewicht Terry McGovern. Corbett sloeg McGovern in de tweede ronde knock-out en nam de wereldtitel over. Hij verdedigde de titel vier keer, waaronder in een herkansing tegen McGovern die hij eveneens door knock-out besliste. Daarnaast voerde hij in die periode gevechten zonder titel op het spel, onder meer tegen Young Erne en tweemaal tegen Jimmy Briggs, die hij allemaal won.

Een ontmoeting met de Britse wereldkampioen vedergewicht Ben Jordan kwam niet tot stand. Over Corbetts greep op de titel bestaat onduidelijkheid: hij had moeite met de grens van 126 pond, en sommige bronnen melden dat hij de titel in december 1902 opgaf en naar het lichtgewicht verhuisde, waarop Abe Attell zich tot vedergewichtkampioen uitriep. Andere bronnen laten zien dat Corbett zijn titel verdedigde op gewichten boven de 126 pond, terwijl Attell de titel op 126 pond verdedigde.

Latere carrière

Corbett bleef doorvechten. Hij ontmoette de latere wereldkampioen Battling Nelson in twee opeenvolgende gevechten in 1904 en 1905 en verloor beide door technische knock-out. Daarna nam hij het in Philadelphia tweemaal op tegen oude rivaal Young Erne: het eerste gevecht eindigde in een gelijkspel, het tweede verloor hij op punten.

De laatste vijf jaar van zijn carrière brachten een wisselvallig beeld. Aurelio Herrera sloeg hem in 1906 knock-out en Harlem Tommy Murphy versloeg hem op punten, maar in 1907 won hij op punten opnieuw van Young Erne. Zijn laatste professionele gevecht vond plaats in 1910; tot aan zijn dood in 1927 bokste hij nog in exhibitionwedstrijden.

Overlijden

Corbett overleed plotseling in april 1927: hij zakte in elkaar buiten het State Theatre in Denver. Zijn dood werd toegeschreven aan hartziekte; in de week ervoor had hij bij vrienden geklaagd over pijn op de borst.

Bokshouding: orthodox.

• Wereldkampioen vedergewicht (1901).

• Vier verdedigingen van de wereldtitel vedergewicht, waaronder een knock-out op Terry McGovern in de herkansing.

• Westelijk kampioen vedergewicht (1901).

• Postuum opgenomen in de Ring Magazine Hall of Fame (1965).

• Postuum opgenomen in de International Boxing Hall of Fame (2010).

1896: wordt professioneel bokser; ongeslagen in zijn eerste dertien gevechten (negen overwinningen, drie gelijke spelen, één keer zonder uitslag).

1901: verslaat George Dixon in Denver en verovert de westelijke titel vedergewicht.

1901: klopt Terry McGovern in de tweede ronde en wordt wereldkampioen vedergewicht.

1902: verdedigt de wereldtitel onder meer tegen Kid Broad en Joe Bernstein.

1904: verliest de wereldtitel aan Jimmy Britt.

1904-1905: verliest tweemaal van Battling Nelson.

1907: wint opnieuw van Young Erne.

1910: laatste professionele gevecht; bokst daarna tot 1927 in exhibitionwedstrijden.

1965: postuum opgenomen in de Ring Magazine Hall of Fame.

2010: postuum opgenomen in de International Boxing Hall of Fame.

Corbett was een van de bepalende vedergewichten rond de eeuwwisseling: in zijn eerste dertien professionele gevechten ongeslagen en in 1901 wereldkampioen nadat hij Terry McGovern in de tweede ronde had gestopt.

Zijn postume opname in de Ring Magazine Hall of Fame (1965) en de International Boxing Hall of Fame (2010) onderstreept zijn plaats in de boksgeschiedenis.