Kendo

Van kenjutsu naar Kendo

De basis van Kendo ligt in Japanse kenjutsu-ryu, waarin krijgers en latere budoka zwaardtechniek trainden. In de Edo-periode werden bamboezwaarden en beschermende uitrusting ontwikkeld en verfijnd. Daardoor konden beoefenaars met meer weerstand en contact trainen zonder met echte zwaarden te oefenen.

Scholen zoals Hokushin Ittō-ryū droegen bij aan de populariteit van oefengevechten met shinai en bescherming. Tijdens de Meiji-periode werd gezocht naar manieren om verschillende zwaardtradities te standaardiseren, onder meer voor politie- en onderwijsdoeleinden.

Naam en naoorlogse ontwikkeling

De Dai Nippon Butoku Kai werd in 1895 opgericht. In 1920 werd de naam Kendo gebruikt voor de moderne vorm van zwaardtraining die eerder onder meer als gekken bekendstond. Na de Tweede Wereldoorlog werd Kendo tijdelijk uit het openbare leven en onderwijs geweerd vanwege de militarisering van budo. In 1952 werd de All Japan Kendo Federation opgericht en keerde Kendo terug als hervormde, educatieve en sportieve discipline.

Kendo en historische zwaardkunst

Kendo bewaart elementen uit oudere zwaardtradities, maar gebruikt eigen wedstrijdregels, beschermingsmiddelen, pedagogische vormen en graden. De principes van historisch kenjutsu worden daarom in een moderne en gecontroleerde context bestudeerd.

De relatie met bushidō wordt vaak in Kendo-uitleg genoemd, maar de betekenis van bushidō veranderde door de tijd en is geen eenvoudige, onveranderde samenvatting van de samoeraicultuur.

Internationale organisatie

De International Kendo Federation werd in 1970 opgericht als internationale federatie van nationale en regionale organisaties. De FIK bevordert Kendo en de verwante disciplines Iaido en Jodo. De All Japan Kendo Federation vormt een belangrijk Japans referentiepunt voor curriculum, graden en kata; nationale bonden voeren regels en examens binnen hun eigen structuur uit.

Veilig beginnen

Veel dojo’s bieden introductielessen waarbij beginners een shinai en soms beschermingsmateriaal kunnen lenen. Eigen bōgu wordt meestal pas aangeschaft wanneer de basis, conditie en val- en veiligheidsafspraken voldoende zijn opgebouwd. Train op een geschikte vloer en volg altijd de aanwijzingen van de instructeur.

Kendo als discipline

De AJKF omschrijft Kendo als een manier om het karakter te vormen door de principes van het zwaard toe te passen. In dat kader staan fysieke training, correcte vorm, moed, beleefdheid, eerlijk contact en voortdurende zelfontwikkeling naast wedstrijdresultaat.

Verwante disciplines

Iaido richt zich op het trekken en hanteren van het zwaard in vaste vormen; Jodo gebruikt de korte staf in relatie tot zwaardtechniek; Naginata-do werkt met de Japanse hellebaard. Deze disciplines kunnen organisatorisch naast Kendo worden aangeboden, maar hebben eigen wapens, kata en trainingsdoelen.