Delta Center

De arena werd bedacht als vervanger van het Salt Palace, dat 12.616 plaatsen telde. Onder leiding en met private financiering van de Utahse ondernemer Larry H. Miller ging de bouw op 22 mei 1990 van start; op 4 oktober 1991 was het gebouw klaar, voor een bedrag van 93 miljoen dollar.

De naamrechten kwamen bij Delta Air Lines te liggen. Tussen 2006 en 2023 heette de zaal achtereenvolgens EnergySolutions Arena en Vivint Arena, tot Delta in 2023 als naamgever terugkeerde en de oorspronkelijke naam werd hersteld.

Tijdens de Olympische Winterspelen van 2002 was de arena onder de naam Salt Lake Ice Center het toneel van het kunstschaatsen en het shorttrack.

De capaciteit verschilt per opstelling: 18.186 plaatsen voor basketbal, tot 16.020 voor ijshockey en indoor football, en 20.000 voor concerten, de opstelling waarin ook een ring of kooi midden op de vloer past.

De zaal telt 56 luxe suites en 668 clubstoelen. Bij de verbouwing die in 2025 begon werd de onderste ring volledig herbouwd, waarbij de tribunes dicht op het speelvlak bleven en plaatsen met beperkt zicht verdwenen.

Delta Center is de op twee na oudste arena van de NBA, na Madison Square Garden in New York en Target Center in Minneapolis.

Naast de Utah Jazz huisvestte de zaal door de jaren heen de Utah Starzz uit de WNBA, de Utah Blaze uit de Arena Football League en de ijshockeyploegen Salt Lake Golden Eagles en Utah Grizzlies.