Amsterdam

Van pioniers naar verenigingen. Aan het einde van de negentiende eeuw kreeg boksen in Amsterdam voet aan de grond. Henry Placké wordt genoemd als een van de vroege pleitbezorgers van de sport. De oprichting van de Nederlandse Boksbond in 1911 gaf het boksen een landelijk organisatorisch kader.

Boksen rond het Waterlooplein. In de eerste helft van de twintigste eeuw waren boksscholen een belangrijk onderdeel van het leven in de Joodse buurten van Amsterdam. Boksschool Olympia en De Jonge Bokser horen bij dat verhaal. Ben Bril groeide vanuit die bokscultuur uit tot een van de bekendste Nederlandse boksers en kwam uit op de Olympische Spelen van 1928 in zijn eigen stad.

Oorlog en verlies. De Duitse bezetting trof de Joodse Amsterdamse bokswereld zwaar. Verhalen over de boksscholen uit deze periode gaan daarom niet alleen over wedstrijden en kampioenen, maar ook over vervolging, verzet en de mensen die niet terugkeerden. Ben Bril overleefde de oorlog en bleef daarna als scheidsrechter betrokken bij de sport.

Een sport die wordt doorgegeven. Na de oorlog bleef boksen zichtbaar in de Amsterdamse verenigingscultuur. De geschiedenis van Boksteam Albert Cuyp en ABOV laat zien hoe clubs sporters opleidden en een plek boden om samen te trainen. Die scholen verbinden het verleden van de ring met het boksen van latere generaties.

Meer dan een wedstrijdsport. De geschiedenis van Olympia, Albert Cuyp en ABOV laat zien dat een boksschool ook een sociale plek is. Mensen leren er samen, geven ervaring door en bouwen banden op buiten de ring.

Van boksen naar andere vechtsporten. Amsterdam ontwikkelde later ook een invloedrijke kickbokscultuur. Die geschiedenis raakt die van het boksen, maar het blijven verschillende disciplines. Daarom staan op deze pagina de Amsterdamse boksscholen en boksers centraal.