Niemcy

Oferta obejmuje sporty walki w stójce, takie jak boks, kickboxing i Muay Thai, dyscypliny takie jak judo, karate i taekwondo, a także różne formy zapasów i walki w parterze. MMA łączy techniki z różnych dystansów walki. Ponadto samoobrona i historyczne europejskie sztuki walki zajmują własne miejsce.

Istotne rozróżnienie przebiega nie tylko między sportami, lecz także między środowiskami treningowymi. W ramach Verein uprawianie sportu może wiązać się z wolontariatem i strukturą związkową. Wyspecjalizowany klub może łączyć wiele dyscyplin z treningiem siłowym i kondycyjnym. Rozwój rekreacyjny i przygotowanie do zawodów mogą występować w obu modelach.

Geograficzną historię sztuk walki w Niemczech można prześledzić poprzez kluby, mistrzostwa, szkolenia i centra treningowe. Berlin pojawia się zarówno we wczesnej organizacji boksu amatorskiego, jak i w upowszechnianiu judo oraz rozwoju kickboxingu. Kolonia i Düsseldorf oferują inne konkretne powiązania między sportem wyczynowym, zaopatrzeniem w sprzęt a codziennym treningiem.

Odrębny rozwój boksu w Niemczech Wschodnich i Zachodnich oraz połączenie związków po zjednoczeniu pokazują, jak historia narodowa wpływa na struktury sportowe. Jest to konkretniejszy punkt wyjścia niż przypisywanie określonego stylu treningowego danemu landowi. Sposób działania klubu określają jego trenerzy, dyscypliny i grupy docelowe, a nie wyłącznie jego położenie.

Obszar niemieckojęzyczny ma bogatą tradycję średniowiecznych i wczesnonowożytnych podręczników szermierki i zapasów . Tradycja związana z Johannesem Liechtenauerem oraz ilustrowane dzieła Hansa Talhoffera dokumentują techniki i metody nauczania walki. Źródła te mają znaczenie dla badań historycznych i rekonstrukcji europejskich sztuk walki w ramach HEMA.Od około 1900 roku wzrosło zainteresowanie azjatyckimi sztukami walki.

Erich Rahn należał do grona pierwszych niemieckich nauczycieli, którzy odegrali rolę w upowszechnianiu jiu-jitsu. W 1933 roku twórca judo Jigoro Kano prowadził seminaria w Berlinie i Monachium. Zetknięcie z tymi dyscyplinami przyniosło zarówno nowe metody nauczania, jak i dyskusje o ich historii i znaczeniu. Dnia

5 grudnia 1920 roku w Berlinie założono Deutsche Reichsverband für Amateur-Boxen. Następnego dnia rozpoczęły się pierwsze niemieckie mistrzostwa, w których wzięło udział 36 zawodników z dziewięciu stowarzyszeń. Związek i struktura zawodów sprzyjały powstawaniu klubów; w ciągu roku Berlin liczył, według historii Niemieckiego Związku Bokserskiego, 24 stowarzyszenia bokserskie. Po II wojnie światowej zorganizowany boks rozwijał się odrębnie w

Niemczech Wschodnich i Zachodnich . W 1948 roku w Kolonii odbyły się pierwsze powojenne mistrzostwa Niemiec na zachodzie. Po zjednoczeniu oba związki bokserskie połączyły się w 1990 roku. Od 2003 roku wspólna organizacja nosi nazwę Deutscher Boxsport-Verband.Nowoczesny

kickboxing od lat siedemdziesiątych XX wieku budował własną międzynarodową strukturę zawodów. Mike Anderson i Georg F. Brückner pracowali w 1974 roku nad ujednoliconymi zasadami; w tym samym roku w Berlinie odbył się turniej europejski. W 1977 roku, obok międzynarodowej organizacji WAKO, powstała również jej niemiecka reprezentacja. Podczas mistrzostw świata w 1978 roku w berlińskiej Deutschlandhalle Peter Harbrecht, przed 8 000 widzów, zdobył tytuł mistrza świata w formule full contact. bouwde vanaf de jaren zeventig een eigen internationale wedstrijdstructuur op. Mike Anderson en Georg F. Brückner werkten in 1974 aan uniforme regels; in hetzelfde jaar vond in Berlijn een Europees toernooi plaats. In 1977 ontstond naast de internationale WAKO ook de Duitse vertegenwoordiging. Bij het wereldkampioenschap van 1978 in de Berlijnse Deutschlandhalle behaalde Peter Harbrecht voor 8.000 toeschouwers een full-contactwereldtitel.

Te niemiecka kultura sportów walki obejmuje zarówno dyscypliny z własną tradycją klubową i zawodniczą, jak i formy treningu łączące różne techniki. Boks i kickboxing mają odrębne regulaminy oraz organizacje zawodnicze. Judo, karate i taekwondo mają własne struktury techniczne i szkoleniowe. W MMA techniki stójkowe, obalenia i walka w parterze łączą się w ramach jednej dyscypliny sportowej.

UFD Gym w Düsseldorfie pokazuje, jak może wyglądać takie multidyscyplinarne środowisko. Oferta treningowa obejmuje między innymi MMA, boks, kickboxing i muay Thai, zapasy, Luta Livre oraz grappling no-gi, a także trening siłowy i kondycyjny. Dzięki temu różne elementy treningu zawodnika można ćwiczyć w jednej lokalizacji.

Oprócz tych nowoczesnych środowisk treningowych studiowanie historycznych europejskich sztuk walki oferuje inne podejście. Punktem wyjścia do praktycznych ćwiczeń są tu dawne teksty techniczne i ich interpretacja. Sporty walki w Niemczech obejmują więc nie tylko sport wyczynowy i samoobronę, lecz także połączenie nauczania sztuk walki z badaniami historycznymi.