Od dawnych form mieszanych do współczesnego MMA
Historia MMA nie ma jednego początku. W różnych epokach i krajach testowano dyscypliny między sobą w zawodach odbywających się według różnorodnych zasad. Takie przykłady są prekursorami lub źródłami wpływów, ale nie wszystkie stanowią współczesne MMA w dzisiejszym sportowym znaczeniu.
W starożytnej Grecji pankration łączył boks i zapasy. W 648 roku p.n.e. sport ten stał się częścią igrzysk olimpijskich i dopuszczał wiele technik, zabraniając między innymi gryzienia oraz atakowania oczu. Również z Chin, Indii, Japonii i innych regionów opisano mieszane formy walki oraz zawody między przedstawicielami różnych stylów.
W XIX i na początku XX wieku w Europie, Japonii i Ameryce Północnej odbywały się zawody między bokserami, zapaśnikami, judokami, savateurami i przedstawicielami innych systemów. Catch wrestling, Bartitsu, sambo oraz japońskie zawody merikan na swój sposób przyczyniły się do powstania idei, że zawodnik musi opanować wiele dystansów i form ataku.
W Brazylii vale tudo od lat 20. XX wieku rozwijało się jako znana tradycja walk między przedstawicielami różnych stylów. Rodzina Gracie organizowała również pojedynki wyzwań, w których brazylijskie jiujitsu testowano przeciwko zapasom, boksowi i innym dyscyplinom. Słynny pojedynek Masahiko Kimury i Hélio Graciego w 1951 roku był walką grapplingową, a nie pojedynkiem współczesnego MMA, ale stał się ważnym momentem w rozwoju brazylijskiego jiujitsu i walki w stylu mieszanym.
Japonia rozwinęła drugą ważną drogę. Shoot wrestling, Shooto, Pancrase i RINGS łączyły stójkę z grapplingiem kończonym poddaniami w formatach, które coraz bardziej przypominały prawdziwe zawody sportowe. Pojedynek Muhammada Alego i Antonio Inokiego w 1976 roku jednocześnie pokazał, jak trudna może być walka między różnymi systemami zasad, gdy obaj uczestnicy próbują narzucić własny dystans i warunki.
Ultimate Fighting Championship zorganizowano 12 listopada 1993 roku w Denver jako turniej, w którym różne style walki stanęły naprzeciw siebie. Royce Gracie wygrał UFC 1 i pomógł wykazać, jak ważne są kontrola w parterze oraz poddania przeciwko większym przeciwnikom, którzy nie byli na nie przygotowani. Pierwsze wydarzenia miały niewiele zasad, a później zostały gruntownie dostosowane ze względów bezpieczeństwa, regulacji sportowych i szerszej akceptacji.
Termin „mixed martial arts” udokumentowano w 1993 roku w recenzji UFC 1 autorstwa krytyka telewizyjnego Howarda Rosenberga. To, kto dokładnie wymyślił ten termin, pozostaje przedmiotem dyskusji. W kolejnych latach MMA stopniowo wyparło określenia takie jak „ultimate fighting” i „no holds barred” jako ogólną nazwę regulowanego sportu.
