Muay Thai

Czym jest Muay Thai?

Muay Thai, nazywany w języku niderlandzkim również muay Thai , to tajski sport walki full contact, w którym wykorzystuje się pięści, łokcie, kolana i golenie. Dlatego ten sport często określa się mianem sztuki ośmiu kończyn .

Tożsamość Muay Thai nie opiera się wyłącznie na technikach. Aktywna walka w klinczu, kontrola w stójce, wytrącanie z równowagi, Wai Kru Ram Muay, relacja między trenerem a klubem oraz różne tajskie tradycje turniejowe - wszystko to składa się na szerszą historię.

Muay Thai wywarło duży wpływ na międzynarodowy kickboxing i MMA, ale nie jest tym samym co każda odmiana kickboxingu. Zasady, punktacja, czas trwania klinczu, dozwolone łokcie, kolana, podcięcia i ochraniacze różnią się w zależności od federacji, organizacji, wieku i rodzaju zawodów.

Osobę uprawiającą ten sport po tajsku nazywa się nak muay . Zachodni zawodnicy bywają w Tajlandii określani jako nak muay farang.

Historia i pochodzenie

Historia Muay Thai obejmuje tajskie kroniki, tradycje królewskie, regionalne sztuki walki, relacje zagranicznych obserwatorów, folklor oraz współczesny rozwój regulowanego sportu. Źródła te nie mają jednakowej wartości dowodowej.

Wczesne tradycje i regionalne sztuki walki

Opowieści o Sukatanata, szkole Samo Khon i Fon jerng opisują szerokie szkolenie obejmujące techniki walki bez broni, broń, łucznictwo oraz obchodzenie się z końmi i słoniami. Takie opowieści mają znaczenie kulturowe, ale nie dowodzą, że współczesny sport już wtedy istniał dokładnie w tej samej formie.

Krabi-krabong, indyjskie, chińskie i inne południowo-wschodnioazjatyckie formy walki są często wymieniane jako wpływy lub punkty odniesienia. Muay Boran to zbiorcza nazwa starszych i regionalnych form. Zbyt dużym uproszczeniem byłoby stwierdzenie, że Muay Thai wywodzi się bezpośrednio z jednej sztuki walki.

Sukhothai i Ayutthaya

Według tajskich kronik Muay w okresie Sukhothai, a później w Ayutthaya wykorzystywano do szkolenia wojskowego, samoobrony, kształtowania sprawności fizycznej i szkolenia królewskiego. Mungrai Customary Law z 1296 roku jest często wymieniane jako wczesna pisemna wzmianka o tajskich sztukach walki.

W XV wieku, według źródeł historycznych, Muay zajęło miejsce w gwardii królewskiej Ayutthayi. Termin Tha Nai Lueak wiąże się z oddziałem, który chronił króla.

Kroniki, wojna i zagraniczni obserwatorzy

Podręcznik wojskowy Tamra Phichaisongkram jest w tajskiej tradycji łączony z samoobroną i sztuką wojenną. Opowieści o królu Naresuanie opisują trening i sztukę walki, ale należy je odczytywać jako tradycję historyczną.

Francuski dyplomata Simon de la Loubère opisał w 1687 roku walki na pięści i łokcie w Syjamie. List z 1699 roku wspomina Muay, zapasy i krabi-krabong w kontekście przygotowania wojskowego.

Nai Khanom Tom i folklor

Według popularnej legendy Nai Khanom Tom po upadku Ayutthayi w 1767 roku pokonał kilku birmańskich wojowników. Opowieść ta jest szeroko celebrowana, ale brakuje współczesnej dokumentacji potwierdzającej jej znaną wersję. Najlepiej opisywać go zatem jako ikonę kultury, a nie jako bezdyskusyjnie udokumentowanego rekordzistę.

17 marca 17 marca w Tajlandii upamiętnia się jego historię, Dzień Muay Thai, festiwale Muay Thai oraz ceremonie Wai Khru.

Od muay do współczesnego sportu

W XIX wieku król Chulalongkorn, Rama V, wspierał zawody, królewskie ośrodki bokserskie i edukację. Na początku XX wieku wprowadzono stałe ringi, rundy czasowe, sędziów, rękawice i bardziej ustandaryzowane zasady.

Termin Muay Thai był używany w dokumentach edukacyjnych do odróżnienia tajskiej formy walki od boksu międzynarodowego. Starsze, przednowoczesne systemy zostały później często ujęte pod wspólną nazwą Muay Boran.

Ważne epoki i zmiany

XIX wiek: wsparcie królewskie i edukacja

Za panowania Ramy V Muay rozwinęło się w zorganizowaną formę sportu, treningu, rekreacji i samoobrony. Zawody krajowe, królewskie ośrodki bokserskie i edukacja sprawiły, że sport stał się bardziej widoczny.

Początek XX wieku: ring i przepisy

Od lat 1910. i 1920. stałe ringi, rundy na czas, sędziowie i nowoczesne rękawice zyskiwały coraz większe znaczenie. Tradycyjne wiązanie linami, khat chueak, było stopniowo zastępowane na oficjalnych zawodach.

Stadiony i kultura zawodowa

Stadion Rajadamnern został otwarty w 1945 , a Lumpinee Boxing Stadium w 1956. Oba stadiony stały się ważnymi miejscami rozgrywania mistrzostw, pracy trenerów, zakładów bukmacherskich i prezentowania stylów walki.

Rozprzestrzenianie się na świecie

Tajscy wojskowi, migranci, trenerzy i zawodnicy przywieźli ten sport do Europy, Japonii, Ameryki Północnej i innych regionów. Holenderskie i japońskie organizacje pomogły spopularyzować Muay Thai i pokrewne formaty wśród nowej publiczności.

Federacje i międzynarodowe uznanie

IFMA została utworzona w latach 90. jako międzynarodowa federacja amatorska. World Muaythai Council został założony w 1995 . IFMA uzyskała w 2021 pełne uznanie MKOl, co nie oznacza, że Muay Thai automatycznie stało się stałą dyscypliną każdych igrzysk olimpijskich.

Trening, kondycja i technika

Trening Muay Thai rozwija kondycję, wyczucie czasu, równowagę, siłę i koordynację. Obciążenie należy dostosować do wieku, doświadczenia, regeneracji i celu sportowca.

Podstawy treningu

Bieganie, skakanie na skakance, boksowanie z cieniem, trening siłowy i ćwiczenia mobilności często stanowią fizyczną podstawę. Thai pads, tarcze treningowe i worki bokserskie służą do trenowania ciosów, kopnięć, kolan, łokci, kombinacji i wyczucia czasu.

Sparingi, klincz i regeneracja

Sparingi powinny zazwyczaj mieć lekką lub umiarkowaną intensywność i koncentrować się na technice, dystansie oraz podejmowaniu decyzji. Trening klinczu rozwija kontrolę w pozycji stojącej, równowagę i wyprowadzanie kolan z bliskiego dystansu.

Piszczel jest stopniowo poddawany obciążeniom przy użyciu odpowiednich tarcz i worków bokserskich. Uderzanie w twarde przedmioty lub trenowanie mimo ostrego bólu nie jest odpowiedzialnym zaleceniem. Rozgrzewka, ochrona, sen, odżywianie, dni odpoczynku i zgłaszanie dolegliwości w odpowiednim czasie są częścią dobrego treningu.

Wai Kru i Ram Muay

Rytuał Wai Kru Ram Muay to rytualny taniec przed walką. Mongkhon jest często noszony przed walką i zdejmowany przez trenera przed jej rozpoczęciem.

Muay Thai na całym świecie

Tajlandia pozostaje kulturową i historyczną ojczyzną Muay Thai. Sport ten jest również uprawiany w Europie, Japonii, Ameryce Północnej, Australii, Afryce i Ameryce Południowej.

Tajlandia i scena międzynarodowa

Bangkok pozostaje ważny dzięki Rajadamnern Stadium i Lumpinee Boxing Stadium. Poza Tajlandią rozwinęła się rozbudowana sieć klubów sportowych, federacji amatorskich, profesjonalnych organizacji promujących gale i obozów treningowych.

Holandia i Japonia

Holandia ma wpływową europejską scenę, łączącą muay Thai, kickboxing, boks i karate. Japonia stała się ważnym rynkiem dla Muay Thai i kickboxingu, między innymi za sprawą K-1.

Muay Thai, kickboxing i MMA

Muay Thai wywarło wpływ na kickboxing i MMA, ale te sporty nie są identyczne. Zasady, punktacja i ograniczenia różnią się w zależności od formatu, a oficjalne zasady organizatora zawsze mają decydujące znaczenie.

Muay Thai w Holandii

Od lat 70. XX wieku Holandia odgrywała ważną rolę w rozwoju i międzynarodowym rozpowszechnianiu muay Thai i kickboxingu. Pod wpływem muay Thai, boksu zachodniego, karate i judo wykształciło się charakterystyczne holenderskie podejście, często określane jako Dutch Style.

Pierwsze kluby sportowe i gale

Wczesny rozwój często wiąże się z Thomem Harinckiem i Chakuriki, Janem Plasem i Mejiro Gym oraz Johanem Vosem i Vos Gym. Pierwsza oficjalna holenderska gala kickboxingu jest zwykle łączona z halą Jaap Edenhal w Amsterdamie, gdzie odbyła się 31 maja 1976 roku.

Dutch Style

Dutch Style zazwyczaj oznacza mocne kombinacje ciosów, presję do przodu, low kicki, zmianę kątów i kondycję. Nie jest to oficjalny, jednolity regulamin i nie jest tym samym co autentyczny muay Thai.

Pionierzy i zawodnicy

Ramon Dekkers stał się międzynarodowym symbolem zagranicznego zawodnika w Tajlandii. Rob Kaman zasłynął z low kicków. Ernesto Hoost, Peter Aerts, Remy Bonjasky i Semmy Schilt stali się światowej sławy nazwiskami w kickboxingu. Lucien Carbin i Cor Hemmers stworzyli wpływowe szkoły trenerskie.

Zasady i bezpieczny trening

Holenderskie zasady nie wszędzie są takie same jak tajskie zasady stadionowe. Używanie łokci, czas trwania klinczu, łapanie, podcięcia, ochraniacze i kontakt z głową mogą się różnić w zależności od federacji, kategorii, wieku i wydarzenia.

Techniki: ciosy i łokcie

Techniki formalne tradycyjnie dzieli się na mae mai, czyli techniki główne, oraz luk mai, czyli techniki uzupełniające.

Muay mat: ciosy

Muay mat obejmuje jab, cios prosty, cross, hook, podbródkowy, overhand, backfist i cios obrotowy. Pozycja i garda uwzględniają kopnięcia, kolana, łokcie i walkę w klinczu.

Sok: łokcie

Sok odnosi się do poziomych, diagonalnych, wznoszących, opadających, przednich, obrotowych i wyskakujących ciosów łokciem. Są szczególnie istotne z bliskiej odległości i mogą powodować poważne rany cięte lub inne obrażenia Dlatego w wielu formułach kickboxingu łokcie są ograniczone lub zabronione.

Techniki: kopnięcia, kolana i teep

Te: kopnięcia

Okrężne kopnięcie jest napędzane głównie przez rotację bioder i tułowia Piszczelami wykonuje się low kicki, kopnięcia na korpus i kopnięcia na głowę. Bezpieczny trening piszczeli należy prowadzić stopniowo na tarczach i odpowiednim worku bokserskim.

Ti khao: kolana

Kolana mogą być wyprowadzane prosto, po skosie, z ugięciem, poziomo, z wyskoku lub z wejścia. Proste kolano jest często stosowane w klinczu .

Thip: teep

Thip, często tłumaczone jako teep lub pchnięcie stopą, służy do utrzymywania dystansu, zaburzania rytmu i wytrącania z równowagi.

Kontrola w klinczu i obrona

Chap kho: kontrola w pozycji stojącej

W klinczu Muay Thai obaj zawodnicy wpływają na postawę, ułożenie ramion i równowagę przeciwnika. Front clinch, arm clinch, side clinch i low clinch to różne sposoby uzyskiwania kontroli.

Obrona w praktyce

Wall of defence łączy gardę, barki, ramiona i nogi. Obrona obejmuje blokowanie, parowanie, unikanie, schodzenie z linii ciosu, zakłócanie działań przeciwnika i przewidywanie jego ruchów.

Timing i precyzja są ważniejsze niż duże ruchy. Zaawansowanych kontrataków należy uczyć się pod okiem trenera.

Muay Thai i kickboxing: jaka jest różnica?

Najważniejsza różnica tkwi w regulaminie oraz w sposobie łączenia technik. Kickboxing to szerokie określenie obejmujące formaty takie jak K-1, low-kick i full-contact.

W tradycyjnym Muay Thai kolana, łokcie, walka w klinczu i określone podcięcia są częścią systemu. W kickboxingu łokcie są często zabronione, a klincz, łapanie, kolana i podcięcia są ograniczane zależnie od formatu.

Dzieci i bezpieczeństwo

Trening młodzieży, sparren i zawody należy ściśle rozróżniać. Limity wiekowe, kontakt z głową, ochraniacze i dozwolone techniki różnią się w zależności od kraju i organizacji. Badania dotyczące młodych zawodników wzbudziły obawy związane z kontaktem z głową, urazami mózgu i rozwojem.

Kontuzje, regeneracja i integralność

Do częstych kontuzji należą stłuczenia, rany cięte, skręcenia, naciągnięcia i złamania. Rozgrzewka, ochrona, regeneracja, higiena i szybka konsultacja lekarska ograniczają ryzyko, ale nie eliminują ryzyka związanego z kontaktem.

Znani zawodnicy Muay Thai

Lista znanych zawodników nak muay nigdy nie jest kompletna. Tytuły w Lumpinee i Rajadamnern, tytuły mistrzów świata różnych federacji, tytuły w kickboxingu i boksie nie są bezpośrednio porównywalne.

Samart Payakaroon, Dieselnoi Chor Thanasukarn, Saenchai, Rodtang Jitmuangnon, Nong-O Gaiyanghadao, Sam-A Gaiyanghadao, Buakaw Banchamek i Superbon to przykłady tajskich mistrzów z różnych pokoleń i formuł.

Ramon Dekkers, John Wayne Parr, Liam Harrison, Dany Bill i Youssef Boughanem przyczynili się do międzynarodowej popularyzacji Muay Thai. Holenderscy kickbokserzy, tacy jak Ernesto Hoost, Peter Aerts, Remy Bonjasky i Semmy Schilt, należą przede wszystkim do historii międzynarodowego kickboxingu.

Film, dokumenty i obraz sportu

Filmy i dokumenty, takie jak The Diamond, Fight Life, Ong-Bak, The Protector, Beautiful Boxer i Chocolate, przybliżyły ten sport szerokiej publiczności. Są wartościowe jako kultura i rozrywka, ale mogą dramatyzować techniki, kontuzje, rytuały i warunki rywalizacji.

Muay Thai jako żywa tradycja

Muay Thai jest jednocześnie sportem rywalizacyjnym, metodą treningową, dziedzictwem kulturowym i sztuką walki rozwijającą się na całym świecie. Połączenie precyzji technicznej, dyscypliny fizycznej, rytuału i zdolności adaptacji sprawia, że ten sport jest rozpoznawalny.

Pogłębienie: tradycja, dowody i zasady

Muay Thai jest często przedstawiane jako nieprzerwana linia prowadząca od starożytnych pól bitew do współczesnego ringu. Źródła obejmują jednak kroniki, przekazy ustne, relacje zagranicznych obserwatorów i współczesną historię sportu.

Wiarygodna historia rozróżnia udokumentowane wydarzenie, późniejszą interpretację i opowieść folklorystyczną. Dotyczy to wczesnego pochodzenia, Nai Khanom Toma, krabi-krabongu, etymologii słów muay i khat chueak.

W przypadku współczesnego sportu decydują oficjalne zasady federacji, komisji lub organizacji promującej zawody. Użycie łokci, czas trwania klinczu, łapanie, podcięcia, kontakt z głową, ochraniacze i punktacja mogą różnić się w zależności od walki.