Hapkido

Powstanie i dyskusja historyczna

Powojenny rozwój Hapkido wiąże się przede wszystkim z Choi Yong-sool, który po powrocie z Japonii około 1945 roku zaczął nauczać w Korei. Dokładny charakter, czas trwania i zakres jego japońskiego szkolenia pozostają przedmiotem trwającej dyskusji.

Wiele źródeł dotyczących Hapkido łączy nauczanie Choi z Daitō-ryū Aiki-jūjutsu. Własne wypowiedzi Choi, późniejsze przekazy ustne, świadectwa ze środowisk Aikido oraz dokumenty z archiwów Daitō-ryū są różnie interpretowane. Dlatego nie przedstawia się jako ustalonego faktu, że przez trzydzieści lat formalnie studiował pod kierunkiem Takedy Sōkaku.

Wcześni uczniowie i rozwój

Wczesne postacie, takie jak Seo Bok-seob, Ji Han-jae, Kim Moo-hong, Kim Jung-soo i Myung Jae-nam , przyczyniły się do rozpowszechnienia, usystematyzowania i poszerzenia różnych linii Hapkido. Ich role i roszczenia do dziedziczenia przekazu nie są tak samo opisywane przez wszystkie organizacje.

Koreańskie sztuki walki obejmujące kopnięcia i uderzenia, judo, Tang Soo Do, Kong Soo Do, Taekkyon i inne źródła są w różnych opracowaniach historycznych wymieniane jako wpływy. Dokładny wkład każdej sztuki różni się w zależności od linii przekazu i nie można go wywnioskować z każdej zgodności technicznej.

Hapkido i Aikido

Hapkido i Aikido są często opisywane jako spokrewnione nowoczesne sztuki ze względu na ich możliwy związek z Daitō-ryū, jednak rozwijały się niezależnie. Szkoły Hapkido zazwyczaj kładą większy nacisk na kopnięcia, uderzenia, broń i scenariusze samoobrony; równowaga między ruchami miękkimi, twardymi, okrężnymi i liniowymi różni się w zależności od szkoły.

Ważne linie przekazu i postacie

Historia hapkido obejmuje wiele linii przekazu. Oprócz Choi Yong-soola w różnych źródłach wymienia się między innymi Seo Bok-seoba, Ji Han-jae, Kim Moo-honga, Kim Jung-soo, Myung Jae-nama, Chin-il Changa, Han Bong-soo, Kim Myung-yonga, Kim Yun-sika i Lim Hyun-soo. Ich stopnie, roszczenia do sukcesji oraz wpływ nie są takie same we wszystkich organizacjach.

Organizacje i stopnie

Przykładami organizacji międzynarodowych są Korea Hapkido Federation, World Hapkido Federation, Hapkidowon, World Hapkido Confederation oraz różne organizacje Global Hapkido. Federacji o tej samej nazwie nie należy bez weryfikacji traktować jako jednej organizacji. International Taekwon-Do Federation jest przede wszystkim organizacją taekwondo i nie jest automatycznie związkiem hapkido.

Programy egzaminacyjne od 1. do 5. dana występują w kilku wariantach. Program historyczny może obejmować między innymi obronę przed chwytami, uderzeniami, kopnięciami, rzutami, dźwigniami, bronią oraz wieloma napastnikami, ale nie stanowi uniwersalnego standardu.

Krytyka źródeł

Historia hapkido jest często opisywana przez federacje, szkoły, nauczycieli i następców danej linii przekazu. Dlatego tytuły nadawane przez organizacje, stopnie dan, liczba uczniów, role wojskowe lub policyjne oraz twierdzenia o jednym jedynym założycielu są uwzględniane wyłącznie wtedy, gdy potwierdzają je odpowiednie niezależne źródła.

Historie dotyczące pochodzenia Choi Yong-soola, Daitō-ryū, taekkyeonu i wczesnych koreańskich kwanów są przedstawiane obok siebie, zamiast łączyć je w jedną bezsporną genealogię.

Trenuj odpowiedzialnie

Wybierz wykwalifikowanego instruktora, przestrzegaj zasad bezpieczeństwa w dojang i używaj sprzętu ochronnego podczas ćwiczeń kontaktowych. W przypadku bólu, zawrotów głowy lub utraty kontroli należy natychmiast przerwać ćwiczenie. Deeskalacja i unikanie przemocy mają pierwszeństwo przed każdą techniką.