K-1

Historia i pochodzenie

K-1 zostało założone w 1993 roku przez Kazuyoshiego Ishii, japońskiego mistrza karate, który wyobraził sobie turniej mający odpowiedzieć na odwieczne pytanie: która dyscyplina sportów walki opartych na ciosach i kopnięciach wychowuje najlepszych zawodników? Pierwszy turniej K-1 World Grand Prix odbył się w Tokio w 1993 roku i od razu rozbudził wyobraźnię fanów sportów walki na całym świecie.

W połowie lat 90. holenderska dynastia była już w pełni obecna. W latach 2000. rozpoczęto organizację K-1 World MAX dla zawodników ważących poniżej 70 kg. Dzięki temu świat poznał Buakawa Banchameka i przekonał się, że muay thai może dominować na arenie międzynarodowej.

Pierwotna organizacja K-1 upadła w 2011 roku. Jej duchowy następca, GLORY Kickboxing, został założony w 2012 roku i kontynuuje tę tradycję, z Rico Verhoevenem jako niekwestionowanym mistrzem wagi ciężkiej od 2013 roku.

Legendarne ery i przełomowe momenty

Era początkowa (1993–1996)

Andy Hug wygrał Grand Prix w 1996 roku i stał się najbardziej rozpoznawalną postacią K-1 w Japonii — szwajcarski mistrz karate, którego eksplozywne techniki obrotowe i wizerunek rockowej gwiazdy uczyniły go fenomenem w całej Azji.

Holenderska dynastia (1997–2006)

Ernesto Hoost wygrał w 1997, 1998, 2000 i 2002 roku. Peter Aerts wygrał w 1994, 1995 i 1998 roku. Remy Bonjasky wygrał w 2003, 2004 i 2008 roku. Semmy Schilt zdobył cztery tytuły z rzędu w latach 2005–2008, ustanawiając najbardziej dominującą serię w historii K-1.

Mirko Cro Cop i chorwacka przerwa

Mirko Cro Cop wygrał Grand Prix w 2006 roku. Jego lewy high kick — „prawa noga szpital, lewa noga cmentarz” — stał się jednym z najczęściej cytowanych powiedzeń w sportach walki.

K-1 MAX i Buakaw (2004–2011)

Buakaw Banchamek zdobył tytuł MAX w 2004 i 2006 roku. Jego rywalizacja z japońskim zawodnikiem Masato należy do najbardziej cenionych w historii K-1.

Mistrzowie K-1 World Grand Prix

Pełne zestawienie mistrzów wagi ciężkiej K-1 World Grand Prix, najbardziej prestiżowego tytułu w historii kickboxingu:

• 1993 – Branko Cikatic (Chorwacja)
• 1994 – Peter Aerts (Holandia)
• 1995 – Peter Aerts (Holandia)
• 1996 – Andy Hug (Szwajcaria)
• 1997 – Ernesto Hoost (Holandia)
• 1998 – Peter Aerts (Holandia)
• 1999 – Ernesto Hoost (Holandia)
• 2000 – Ernesto Hoost (Holandia)
• 2001 – Mark Hunt (Nowa Zelandia)
• 2002 – Ernesto Hoost (Holandia)
• 2003 – Remy Bonjasky (Holandia)
• 2004 – Remy Bonjasky (Holandia)
• 2005 – Semmy Schilt (Holandia)
• 2006 – Semmy Schilt (Holandia)
• 2007 – Semmy Schilt (Holandia)
• 2008 – Remy Bonjasky (Holandia)
• 2009 – Semmy Schilt (Holandia)
• 2010 – Alistair Overeem (Holandia)
• 2013 – Mirko Filipović (Chorwacja)

Holenderscy zawodnicy zdobyli 15 z 19 tytułów Grand Prix, co stanowi najbardziej dominujący występ reprezentacji narodowej w historii dużego turnieju sportów walki.