Lorenzo Di Vara

Di Vara zbudował swoją reputację na włoskiej scenie muay thai, osiągając bilans 38 zwycięstw, 16 porażek i 4 remisów w 58 walkach. Zdobył między innymi tytuł mistrza Europy oraz tytuł mistrza świata ISKA w muay thai podczas gali The Arena. Jego kariera nie była jednak pozbawiona niepowodzeń. Na ONE Friday Fights przegrał przez TKO z Furkanem Karabagiem, a podczas Senshi 25 został znokautowany przez Samo Petje, po czym pauzował przez dziewięć miesięcy. 29 listopada 2025 roku na gali Oktagon Roma wygrał włoskie i europejskie kwalifikacje do turnieju K-1 WORLD MAX, pokonując Tarasa Hnatchuka jednogłośną decyzją. Tym samym zakwalifikował się do Final 16 w Tokio.

Jaren voorafgaand aan 2025: bouwt een Muay Thai-carrière op in Italië en behaalt een Europese titel.
Onbekend jaar: verovert de ISKA-wereldtitel Muay Thai bij The Arena.
2025: verliest via TKO bij ONE Friday Fights en wordt uitgeschakeld door Samo Petje bij Senshi 25.
29 november 2025: wint bij Oktagon Roma de Italiaanse en Europese K-1 WORLD MAX-kwalificatie.
28 maart 2026: treft Samuele De Meis bij The Arena onder K-1-regels.
12 september 2026: staat tegenover Darryl Verdonk in de openingsronde van de K-1 WORLD MAX Final 16.

Jako mistrz świata ISKA w muay thai, który dzięki europejskim kwalifikacjom awansował do K-1 WORLD MAX Final 16, Di Vara symbolizuje rosnące międzynarodowe ambicje włoskiej sceny kickboxingu i muay thai.