Michael Pirotton

Pirotton, jak sam twierdzi, zaczął boksować około osiemnastego roku życia po wyzwaniu rzuconym przez przyjaciela. Po zwycięstwie w swojej pierwszej walce amatorskiej przeszedł na zawodowstwo i zadebiutował w 2019 roku. Jego przydomek Bomaye nawiązuje do słynnego bojowego okrzyku z Kinszasy, kojarzonego z Muhammadem Alim. Pirotton wymienia Alego i Ołeksandra Usyka jako ważne wzorce stylu, a swoje podejście opisuje jako szybkość ponad siłę i inteligencję ponad moc. Po niepokonanym początku kariery zawodowej w 2025 roku poniósł dwie porażki punktowe z przeciwnikami, którzy w tamtym momencie pozostawali niepokonani. W 2026 roku odbudował się dzięki zwycięstwom przez przerwanie walki, między innymi nad Jiovanim Sheikiem i Fernandem Brito. W belgijskim i frankofońskim świecie boksu jest ponadto postrzegany jako pięściarz wagi ciężkiej, który chce reprezentować społeczność Burkinabé.

Rond zijn achttiende: begint met boks na een uitdaging van een vriend.
2019: professioneel debuut.
Eerste fase van de profcarrière: bouwt een ongeslagen reeks op.
2025: lijdt twee puntennederlagen tegen ongeslagen tegenstanders.
2026: herstelt met overwinningen door stopping tegen onder meer Jiovani Sheik en Fernando Brito.
2026: wordt aangekondigd voor een hoofdgevecht in de internationale bokswereld.

Pirotton reprezentuje nowoczesną belgijską tradycję wagi ciężkiej, w której centralne miejsce zajmują technika, szybkość i strategiczny boks. Jego kariera jest jeszcze w budowie, ale połączenie sportowych ambicji i więzi ze społecznością Burkinabé nadaje jego profilowi wyraźny wymiar kulturowy i społeczny. Ostateczne miejsce w historii boksu dopiero musi zostać wypracowane.