Hwarang-do

Historyczny Hwarang

Hwarangowie byli elitarną grupą młodych arystokratów w królestwie Silla w okresie Trzech Królestw. Opisy historyczne łączą ich z kształceniem administracyjnym, wojskowym, religijnym i kulturowym. Dokładny charakter ich szkolenia wojskowego oraz ciągłość odrębnej sztuki walki nie zostały w pełni udokumentowane w zachowanych źródłach.

Współczesne stowarzyszenie Hwa Rang Do Association przedstawia linię przekazu sięgającą Hwarangów poprzez nauczyciela znanego jako Suahm Dosa. Tradycja ta obejmuje szkolenie Joo Banga Lee i Joo Sanga Lee w Korei oraz ich późniejsze spotkanie z Choi Yong-soolem. Twierdzenie o bezpośredniej historycznej ciągłości oraz tytuły takie jak Do Ju są przypisywane tej organizacji, a nie przedstawiane jako niezależnie potwierdzona genealogia.

Rozwój współczesnej sztuki

Według ich biograficznej tradycji bracia Lee początkowo trenowali pod okiem ojca, a później u Suahma Dosy. W latach 50. zaangażowali się w hapkido i inne koreańskie środowiska sztuk walki, w tym nawiązali kontakty z Choi Yong-soolem i Suh In-hyukiem. Około 1968 roku Hwa Rang Do zaczęto używać jako samodzielnej nazwy i określenia organizacji, obok wcześniejszych nazw związanych z Hwarangiem i hapkido.

Joo Sang Lee przeniósł się w 1969 roku do Stanów Zjednoczonych, a Joo Bang Lee dołączył do niego w 1972 roku. Stamtąd World Hwa Rang Do Association rozwijało się poprzez pokazy, akademie i międzynarodowe seminaria.

Nazwa i rozgraniczenie historyczne

Hwa Rang Do i dawni Hwarangowie nie są zatem tym samym. Współczesna sztuka czerpie od Hwarangów nazwę, etyczny wizerunek i opowieść o swoim pochodzeniu, lecz jej program techniczny jest wytworem XX wieku. Twierdzenia o bezpośrednim przekazaniu starożytnego systemu przedstawia się jako tradycję linii przekazu, a nie jako ustalony dowód historyczny.

Stopnie

W WHRDA rozróżnia się pasy Tae Soo Do i szarfy Hwa Rang Do. Program przygotowawczy Tae Soo Do obejmuje dziewięć stopni geup; następnie obowiązują kolorowe szarfy oraz stopnie black sash. Wymienione kolory, tytuły i okresy nauki dotyczą tego konkretnego systemu organizacyjnego i nie stanowią światowego standardu.

Wyższe stopnie mogą wiązać się z tytułami takimi jak Jo Gyo Nim, Gyo Sa Nim, Sa Beom Nim, Gwan Jang Nim, Guk Sa Nim, Guk Seon Nim i Do Ju Nim. WHRDA opisuje dziewiąty i dziesiąty stopień jako stanowiska honorowe w ramach własnej struktury.

Zawody i pokazy

Wydarzenia WHRDA mogą obejmować konkurencje takie jak formy z otwartymi dłońmi, formy z bronią, sparing punktowany, Yongtoogi, Gotoogi, Gumtoogi, Bongtoogi oraz pokazy dowolne. Zasady i kategorie są ustalane przez federację organizującą; udział nie jest obowiązkowy dla każdego ucznia.

Krytyka źródeł

Współczesna historia Hwa Rang Do w dużej mierze opiera się na źródłach organizacyjnych i przekazie linii. Twierdzenia dotyczące starożytnych Hwarangów, Suahm Dosy, 58. następstwa, bardzo dużej liczby technik, wpływów wojskowych oraz wyłączności stopni są zatem przypisywane danej organizacji, a nie przedstawiane jako niezależnie potwierdzone fakty.

Historyczni Hwarangowie, współczesna sztuka Hwa Rang Do i WHRDA to trzy różne warstwy tej historii. To rozróżnienie zapobiega odczytywaniu współczesnej genealogii jako bezpośredniej ciągłości od okresu Silli.

Trenuj bezpiecznie

Rzutów, dźwigni, broni i sparren należy uczyć się krok po kroku pod fachowym nadzorem. Używaj mat, bezpiecznej broni treningowej i odpowiednich ochraniaczy. W przypadku bólu, zawrotów głowy lub utraty kontroli przerwij ćwiczenie. Deeskalacja i unikanie przemocy mają pierwszeństwo przed każdą techniką.