Nguyễn Văn Bình
Fight2Win - FightBase
Nguyễn Văn Bình
Nguyễn Văn Bình (urodzony 29 lutego 1936 roku) jest jednym z najwybitniejszych pionierów w historii Taekwon-Do ITF — olimpijczykiem, judoką posiadającym 7. dan oraz człowiekiem, który wyszkolił w Wietnamie ponad 60 000 uczniów, zanim uciekł z Sajgonu i odbudował dorobek swojego życia w Teksasie. 1 marca 2002 roku generał Choi Hong Hi nadał mu stopień Wielkiego Mistrza 9. dan (numer certyfikatu A-9-2), zaliczając go do wąskiego grona ostatnich osób, które otrzymały ten stopień bezpośrednio od założyciela.
Jego korzenie w sztukach walki sięgają trzech stuleci. Od piątego roku życia ojciec szkolił go w tradycyjnym Cong-Fu — rodzinnej tradycji obejmującej 300 lat. W 1953 roku przeniósł się na judo i szybko został mistrzem Wietnamu Południowego, a następnie reprezentował swój kraj jako judoka wagi lekkiej podczas Igrzysk Olimpijskich w Tokio w 1964 roku. Ostatecznie zdobył 7. dan w judo.
W 1962 roku rozpoczął treningi Taekwon-Do pod okiem mistrza Nam Tae-hi — Ojca wietnamskiego Taekwon-Do. Od 1967 roku ściśle współpracował z generałem Choi Hong Hi, który przemianował jego główną szkołę w Wietnamie na oficjalną filię Oh Do Kwan. Przed upadkiem Sajgonu w 1975 roku otworzył dziewięć dużych szkół sztuk walki w całym Wietnamie i osobiście wyszkolił ponad 60 000 uczniów. Podczas wojny w Wietnamie służył również jako tłumacz w armii Stanów Zjednoczonych.
Po upadku Sajgonu uciekł do Stanów Zjednoczonych i osiadł w Houston w Teksasie. Założył tam Van Binh Self Defense Academy, gdzie nauczał Taekwon-Do, judo, aikido i tai-chi, a także został założycielem i prezesem ITF-USA, budując oficjalną amerykańską filię federacji. W całej swojej karierze wyszkolił ponad 70 000 uczniów na całym świecie i osobiście nadał ponad 1 500 czarnych pasów.
Jako przewodniczący Komitetu Promocji Mistrzów ITF aż do późnych lat swojej działalności pozostawał siłą stabilizującą międzynarodową społeczność ITF.
Jego korzenie w sztukach walki sięgają trzech stuleci. Od piątego roku życia ojciec szkolił go w tradycyjnym Cong-Fu — rodzinnej tradycji obejmującej 300 lat. W 1953 roku przeniósł się na judo i szybko został mistrzem Wietnamu Południowego, a następnie reprezentował swój kraj jako judoka wagi lekkiej podczas Igrzysk Olimpijskich w Tokio w 1964 roku. Ostatecznie zdobył 7. dan w judo.
W 1962 roku rozpoczął treningi Taekwon-Do pod okiem mistrza Nam Tae-hi — Ojca wietnamskiego Taekwon-Do. Od 1967 roku ściśle współpracował z generałem Choi Hong Hi, który przemianował jego główną szkołę w Wietnamie na oficjalną filię Oh Do Kwan. Przed upadkiem Sajgonu w 1975 roku otworzył dziewięć dużych szkół sztuk walki w całym Wietnamie i osobiście wyszkolił ponad 60 000 uczniów. Podczas wojny w Wietnamie służył również jako tłumacz w armii Stanów Zjednoczonych.
Po upadku Sajgonu uciekł do Stanów Zjednoczonych i osiadł w Houston w Teksasie. Założył tam Van Binh Self Defense Academy, gdzie nauczał Taekwon-Do, judo, aikido i tai-chi, a także został założycielem i prezesem ITF-USA, budując oficjalną amerykańską filię federacji. W całej swojej karierze wyszkolił ponad 70 000 uczniów na całym świecie i osobiście nadał ponad 1 500 czarnych pasów.
Jako przewodniczący Komitetu Promocji Mistrzów ITF aż do późnych lat swojej działalności pozostawał siłą stabilizującą międzynarodową społeczność ITF.
Profil trenera
- Kraj
-
Wietnam
- Urodzony
- 29-02-1936
- Specjalizacja
- Założyciel ITF-USA, judoka olimpijski, pionier wietnamskich sztuk walki, Oh Do Kwan Vietnam
Profil
Historia
Nguyễn Văn Bình (urodzony 29 lutego 1936 roku) jest jednym z najwybitniejszych pionierów w historii Taekwon-Do ITF — olimpijczykiem, judoką posiadającym 7. dan oraz człowiekiem, który wyszkolił w Wietnamie ponad 60 000 uczniów, zanim uciekł z Sajgonu i odbudował dorobek swojego życia w Teksasie. 1 marca 2002 roku generał Choi Hong Hi nadał mu stopień Wielkiego Mistrza 9. dan (numer certyfikatu A-9-2), zaliczając go do wąskiego grona ostatnich osób, które otrzymały ten stopień bezpośrednio od założyciela.
Jego korzenie w sztukach walki sięgają trzech stuleci. Od piątego roku życia ojciec szkolił go w tradycyjnym Cong-Fu — rodzinnej tradycji obejmującej 300 lat. W 1953 roku przeniósł się na judo i szybko został mistrzem Wietnamu Południowego, a następnie reprezentował swój kraj jako judoka wagi lekkiej podczas Igrzysk Olimpijskich w Tokio w 1964 roku. Ostatecznie zdobył 7. dan w judo.
W 1962 roku rozpoczął treningi Taekwon-Do pod okiem mistrza Nam Tae-hi — Ojca wietnamskiego Taekwon-Do. Od 1967 roku ściśle współpracował z generałem Choi Hong Hi, który przemianował jego główną szkołę w Wietnamie na oficjalną filię Oh Do Kwan. Przed upadkiem Sajgonu w 1975 roku otworzył dziewięć dużych szkół sztuk walki w całym Wietnamie i osobiście wyszkolił ponad 60 000 uczniów. Podczas wojny w Wietnamie służył również jako tłumacz w armii Stanów Zjednoczonych.
Po upadku Sajgonu uciekł do Stanów Zjednoczonych i osiadł w Houston w Teksasie. Założył tam Van Binh Self Defense Academy, gdzie nauczał Taekwon-Do, judo, aikido i tai-chi, a także został założycielem i prezesem ITF-USA, budując oficjalną amerykańską filię federacji. W całej swojej karierze wyszkolił ponad 70 000 uczniów na całym świecie i osobiście nadał ponad 1 500 czarnych pasów.
Jako przewodniczący Komitetu Promocji Mistrzów ITF aż do późnych lat swojej działalności pozostawał siłą stabilizującą międzynarodową społeczność ITF.
Jego korzenie w sztukach walki sięgają trzech stuleci. Od piątego roku życia ojciec szkolił go w tradycyjnym Cong-Fu — rodzinnej tradycji obejmującej 300 lat. W 1953 roku przeniósł się na judo i szybko został mistrzem Wietnamu Południowego, a następnie reprezentował swój kraj jako judoka wagi lekkiej podczas Igrzysk Olimpijskich w Tokio w 1964 roku. Ostatecznie zdobył 7. dan w judo.
W 1962 roku rozpoczął treningi Taekwon-Do pod okiem mistrza Nam Tae-hi — Ojca wietnamskiego Taekwon-Do. Od 1967 roku ściśle współpracował z generałem Choi Hong Hi, który przemianował jego główną szkołę w Wietnamie na oficjalną filię Oh Do Kwan. Przed upadkiem Sajgonu w 1975 roku otworzył dziewięć dużych szkół sztuk walki w całym Wietnamie i osobiście wyszkolił ponad 60 000 uczniów. Podczas wojny w Wietnamie służył również jako tłumacz w armii Stanów Zjednoczonych.
Po upadku Sajgonu uciekł do Stanów Zjednoczonych i osiadł w Houston w Teksasie. Założył tam Van Binh Self Defense Academy, gdzie nauczał Taekwon-Do, judo, aikido i tai-chi, a także został założycielem i prezesem ITF-USA, budując oficjalną amerykańską filię federacji. W całej swojej karierze wyszkolił ponad 70 000 uczniów na całym świecie i osobiście nadał ponad 1 500 czarnych pasów.
Jako przewodniczący Komitetu Promocji Mistrzów ITF aż do późnych lat swojej działalności pozostawał siłą stabilizującą międzynarodową społeczność ITF.
Ulepsz FightBase Widzisz błąd?
Brakuje Ci informacji lub coś się nie zgadza? Wyślij nam poprawkę lub uzupełnienie.