Nippon Budokan

Budokan zbudowano na Letnie Igrzyska Olimpijskie w 1964 roku w Tokio, gdzie judo po raz pierwszy znalazło się w programie olimpijskim. Hala została otwarta 3 października 1964 roku i kosztowała dwa miliardy jenów. Podczas igrzysk w 2020 roku sporty walki powróciły do hali: odbyły się tu turnieje judo i karate, a podczas igrzysk paralimpijskich - zawody judo. W 2020 roku budynek został wyremontowany.

Oprócz sportów walki hala stała się także ikoną świata muzyki. The Beatles byli tam w 1966 roku pierwszym zespołem rockowym, dając pięć półgodzinnych koncertów, a ABBA postanowiła w marcu 1980 roku zakończyć tam swoją ostatnią trasę koncertową.

Naast vechtsport groeide de zaal uit tot een begrip in de muziekwereld. The Beatles waren er in 1966 de eerste rockband, met vijf concerten van elk een half uur, en ABBA besloot er in maart 1980 haar laatste tournee.

Budynek został zaprojektowany przez architekta Mamoru Yamadę i wzniesiony przez firmę Takenaka Corporation. Jest to ośmiokątna konstrukcja o wysokości 42 metrów, wzorowana na Yumedono, Sali Snów świątyni Horyu-ji w Narze.

Hala znajduje się w parku Kitanomaru w centrum Tokio, w pobliżu Pałacu Cesarskiego i chramu Yasukuni.

Spośród 14.471 miejsc 2.946 miejsc znajduje się w samej arenie, 3.199 na pierwszym piętrze, 7.846 na drugim piętrze, a 480 to miejsca stojące.

Dzięki ośmiokątnemu kształtowi widzowie ze wszystkich stron mają widok na matę pośrodku. Hala słynie ponadto z akustyki i zdyscyplinowanej publiczności, dlatego niezliczeni artyści nagrywali w niej albumy koncertowe.

Nazwa dosłownie oznacza halę japońskich sztuk walki, a hala została zbudowana właśnie w tym celu. Judo, karate i inne dyscypliny budo mają tu swoją ogólnokrajową arenę, a występ lub walka w Budokanie uchodzi w Japonii za kamień milowy sam w sobie.