Martin Kampmann

Z Aarhus do MMAKampmann w młodości zetknął się z zapasami i karate, a następnie boks i muay thai poszerzyły jego podstawy walki w stójce. Submission wrestling i brazylijskie jiu-jitsu dodały element walki w klinczu i w parterze. Jego rozwój nie wynikał więc z jednej dyscypliny, lecz z połączenia różnych sportów walki.

W 2003 roku rozpoczął zawodową karierę jako zawodnik MMA. W pierwszych latach walczył między innymi w EVT, M-1, King of the Cage i Cage Warriors. Pojedynki z takimi rywalami jak Xavier Foupa-Pokam, Brendan Seguin, Matt Ewin i Damien Riccio wyznaczają etap jego europejskiego i międzynarodowego rozwoju, przed dłuższym okresem w UFC.

Debiut w UFC w 2006 roku17 sierpnia pokonał Craftona Wallace'a duszeniem zza pleców w pierwszej rundzie. W tym samym roku wygrał na punkty z Thalesem Leitesem. Później odniósł zwycięstwa przez poddanie nad Drew McFedriesem i Jorge Riverą, wyraźnie pokazując umiejętność łączenia walki w stójce i w parterze.

Pierwszy okres jego kariery w UFC przypadł na kategorię średnią. Po porażce z Natem Marquardtem we wrześniu 2008 roku przeszedł do kategorii półśredniej. Jego pierwsza walka w tej kategorii w UFC odbyła się w styczniu 2009 roku przeciwko Alexandre'owi Barrosowi, którego pokonał w drugiej rundzie przez TKO.

Rywalizacja z Carlosem Conditem obejmowała dwie różne fazy jego kariery. W kwietniu 2009 roku Kampmann wygrał ich pierwsze spotkanie niejednogłośną decyzją. Rewanż w sierpniu 2013 roku potoczył się inaczej: Condit zwyciężył w czwartej rundzie przez TKO. Te dwa pojedynki pokazują zarówno ważne zwycięstwo, jak i ostatnią zawodową walkę Kampmanna.

Pomiędzy tymi spotkaniami Kampmann nadal mierzył się z czołowymi zawodnikami kategorii półśredniej. Wygrał z Jacobem Volkmannem, Paulo Thiago i Rickiem Storym, ale przegrał również z Paulem Daleyem, Jake'em Shieldsem i Diego Sanchezem. Jego kariera nie była nieprzerwanym pasmem sukcesów; to właśnie naprzemienne techniczne zwycięstwa i niepowodzenia dają pełny obraz jego pozycji w tej kategorii.

Dwa przełomowe zwycięstwa w 2012 roku to gilotyna przeciwko Thiago Alvesowi i TKO nad Jake'em Ellenbergerem. W walce z Alvesem poddanie nastąpiło w trzeciej rundzie, a przeciwko Ellenbergerowi Kampmann rozstrzygnął pojedynek w drugiej rundzie kolanami. Później tego samego roku przegrał z Johnym Hendricksem, po czym rewanż z Conditem zakończył jego karierę zawodniczą.

W Las Vegas Kampmann trenował w Xtreme Couture. Amerykańska akademia była jego bazą treningową podczas kariery w UFC, w której najpierw występował w kategorii średniej, a następnie w kategorii półśredniej.

Połączenie stójki i parteruBoks i Muay Thai stanowiły ważne elementy stójki Kampmanna, podczas gdy submission wrestling i brazylijskie jiu-jitsu wspierały jego walkę w parterze. Jego wyniki obejmowały zwycięstwa przed czasem po ciosach, kolanach i kopnięciu na głowę, a także kilka różnych poddań.

Jego gilotyna pojawia się w zwycięstwach nad Jorge Riverą, Jacobem Volkmannem i Thiago Alvesem. Przeciwko Drew McFedriesowi zastosował duszenie trójkątne rękami, a przeciwko Craftonowi Wallace'owi duszenie zza pleców. Ten schemat sprawia, że poddania są powtarzającym się elementem jego stylu MMA, a nie tylko opcją awaryjną obok stójki.

Przechodzenie między fazami jest rozpoznawalnym elementem jego kariery. Pierwsza walka z Conditem zakończyła się na punkty, podczas gdy Alves został pokonany przez poddanie, a Ellenberger przez kolana. Historia walk Kampmanna pokazuje tym samym wiele dróg do zwycięstwa.

Profesjonalny rekord: 20 zwycięstw i 7 porażek. Jego pełny profesjonalny bilans obejmuje 27 walk stoczonych między lutym 2003 roku a sierpniem 2013 roku, bez remisów.

Rekord w UFC: 11 zwycięstw i 6 porażek. W organizacji stoczył siedemnaście walk, rywalizując zarówno w wadze średniej, jak i półśredniej.

Zwycięstwo nad Carlosem Conditem w kwietniu 2009 roku, poddanie przez gilotynę Thiago Alvesa w marcu 2012 roku oraz zwycięstwo przez TKO nad Jake’em Ellenbergerem w czerwcu 2012 roku należą do najważniejszych wyników jego okresu w wadze półśredniej.

Pozostałe zwycięstwa w UFC odniósł nad Thalesem Leitesem, Drewem McFedriesem, Jorge Riverą, Alexandrem Barrosem, Jacobem Volkmannem, Paulo Thiago i Rickiem Storym. Razem odzwierciedlają one karierę z sukcesami osiąganymi przez poddania, techniczne nokauty i decyzje sędziów.

17 kwietnia 1982 - Urodzony w Aarhus w Danii.

15 lutego 2003 - Pierwsza zawodowa walka w uwzględnionym zestawieniu: zwycięstwo przez TKO nad Gertem Mannaertsem na gali VF 3.

2004-2005 - Budowanie pozycji na międzynarodowej scenie, z walkami między innymi w EVT, M-1, King of the Cage i Cage Warriors.

17 sierpnia 2006 - Debiut w UFC i zwycięstwo przez poddanie nad Craftonem Wallace'em.

2006-2008 - Zwycięstwa nad Thalesem Leitesem, Drewem McFedriesem i Jorge Riverą w okresie walk w wadze średniej UFC.

17 stycznia 2009 - Zwycięstwo nad Alexandre'em Barrosem na UFC 93 po przejściu do wagi półśredniej.

1 kwietnia 2009 - Wygrywa pierwsze starcie z Carlosem Conditem przez niejednogłośną decyzję.

2010-2011 - Zwycięstwa nad Jacobem Volkmannem, Paulo Thiago i Rickiem Storym, a także porażki z Jake'em Shields'em i Diego Sanchezem.

3 marca 2012 - Zwycięstwo przez poddanie nad Thiago Alvesem przez gilotynę w trzeciej rundzie.

1 czerwca 2012 - Zwycięstwo przez TKO nad Jake'em Ellenbergerem po ciosach kolanami w drugiej rundzie.

17 listopada 2012 - Porażka z Johny'm Hendricksem na UFC 154.

28 sierpnia 2013 - Ostatnia zawodowa walka, rewanż z Carlosem Conditem na UFC Fight Night 27.

Duńska kariera na międzynarodowym poziomieKariera Kampmanna łączy europejskie organizacje MMA z początków jego kariery z wieloletnim okresem w UFC. Przejście z wagi średniej do półśredniej oraz seria różnorodnych przeciwników sprawiają, że jego sylwetka wykracza poza jedno zwycięstwo czy jedną kategorię wagową.

Jego trwałe znaczenie sportowe wynika między innymi z różnorodności osiągnięć: wygrywał dzięki stójce, poddaniom i decyzjom sędziów. Dwa pojedynki z Conditem oraz zwycięstwa przed czasem nad Alvesem i Ellenbergerem stanowią konkretne punkty odniesienia pozwalające zrozumieć tę karierę.

Po zakończeniu aktywnej kariery zawodniczej Kampmann pozostał związany z MMA jako trener. W ten sposób jego praca przesunęła się od własnych występów do prowadzenia innych. Rola trenera uzupełnia jego przeszłość zawodniczą, ale się z nią nie pokrywa.