Nicolas Dalby

Droga od karate do MMA. Dalby zaczął trenować karate Ashihara jako nastolatek, ponieważ chciał móc bronić się przed prześladowaniem. Brał także udział w zawodach karate. Po pięciu latach odkrył MMA i zainteresował się połączeniem różnych dyscyplin. Rumble Sports w Kopenhadze stało się jego bazą treningową.

Rozwój na europejskiej scenie. Po okresie amatorskim Dalby przeszedł na zawodowstwo w 2010 roku. Zdobył tytuły w wadze półśredniej organizacji Fightergalla oraz federacji European MMA. W 2014 roku wygrał pas Cage Warriors w wadze półśredniej, pokonując Sergeia Churilova przez TKO.

Pierwszy okres w UFC. 30 maja 2015 roku Dalby wygrał debiutancką walkę w UFC z Elizeu Zaleskim dos Santosem przez niejednogłośną decyzję. Walka z Darrenem Tillem 24 października zakończyła się większościowym remisem i otrzymała wyróżnienie Fight of the Night. Po porażkach z Zakiem Cummingsem i Peterem Sobottą w 2016 roku zakończył się jego pierwszy okres w organizacji.

Powrót przez Cage Warriors. Dalby odbudował karierę w Cage Warriors i zdobył tymczasowy tytuł w wadze półśredniej. W 2019 roku wrócił do UFC. Jego zwycięstwo nad Alexem Oliveirą 28 września rozpoczęło drugi okres w UFC.

Dłuższa seria międzynarodowych przeciwników. W swoim drugim okresie w UFC Dalby pokonał między innymi Daniela Rodrigueza, Cláudia Silvę, Warlleya Alvesa i Muslima Salikhova. W listopadzie 2023 roku odniósł zwycięstwo przez TKO w drugiej rundzie nad Gabrielem Bonfimem. W listopadzie 2025 roku pokonał Saygida Izagakhmaeva przez niejednogłośną decyzję.

Karate jako punkt wyjścia. Pierwszy trening sportów walki Dalby odbył się w karate Ashihara, gdzie zdobył zielony pas. Walczy z klasycznej pozycji i wymienia kopnięcia jako swoje ulubione techniki w stójce. W MMA łączy to doświadczenie z pracą w klinczu, obaleniami i walką w parterze.

Technika, sparring i walka w parterze. Jego treningi w Rumble Sports obejmują sesje techniczne, sparring, intensywne ćwiczenia oraz uzupełniający trening siłowy i kondycyjny. W brazylijskim jiu-jitsu ma brązowy pas; duszenie trójkątne rękami należy do jego ulubionych technik grapplingowych.

Cage Warriors - Były mistrz wagi półśredniej oraz tymczasowy mistrz wagi półśredniej. Regularny tytuł zdobył w 2014 roku w walce z Sergeiem Churilovem.

Inne tytuły w wadze półśredniej - Mistrz organizacji Fightergalla i European MMA.

UFC Fight of the Night - Nagradzane walki z Darrenem Tillem w 2015 roku, Gabrielem Bonfimem w 2023 roku i Randym Brownem w 2025 roku.

Debiut w UFC i powrót - Wygrał debiut z Elizeu Zaleskim dos Santosem w 2015 roku oraz walkę powrotną z Alexem Oliveirą w 2019 roku.

1984 - Urodzony 16 listopada.

2010 - Rozpoczyna zawodową karierę w MMA.

2014 - Zdobywa tytuł Cage Warriors w wadze półśredniej, pokonując Sergeia Churilova.

2015 - Wygrywa debiutancką walkę w UFC z Elizeu Zaleskim dos Santosem. Walka z Darrenem Tillem kończy się remisem i otrzymuje nagrodę Fight of the Night.

2016 - Jego pierwszy etap kariery w UFC kończy się po walkach z Zakiem Cummingsem i Peterem Sobottą.

2019 - Po zdobyciu tymczasowego tytułu w Cage Warriors wraca do UFC i pokonuje Alexa Oliveirę.

2020 - Pokonuje Daniela Rodrigueza na gali UFC 255.

2022 - Pokonuje Cláudia Silvę.

2023 - Pokonuje Warlleya Alvesa, Muslima Salikhova i Gabriela Bonfima. Walka z Bonfimem otrzymuje nagrodę Fight of the Night.

2024 - Przegrywa niejednogłośną decyzją z Rინatem Fakhretdinovem.

2025 - Przegrywa z Randym Brownem w walce nagrodzonej tytułem Fight of the Night, a później pokonuje Saygida Izagakhmaeva niejednogłośną decyzją.

Duńska droga od mistrza Europy do UFC. Kariera Dalby'ego łączy środowisko treningowe Rumble Sports z walkami o tytuł w Cage Warriors i wieloletnim doświadczeniem w UFC. Jego regularny i tymczasowy tytuł w Cage Warriors należą do jego trwałych osiągnięć sportowych.

Powrót jako część kariery. Zakończenie jego pierwszego okresu w UFC nie oznaczało końca międzynarodowej kariery. Wrócił dzięki kolejnym walkom w Cage Warriors. Jego zwycięstwa i nagradzane pojedynki z drugiego okresu nadają temu powrotowi konkretne miejsce w historii jego kariery sportowej.