Wczesne zetknięcie ze sztukami walki. Mochizuki urodził się 6 lutego 1975 roku w Gentofte pod Kopenhagą. Jego ojciec pochodził z Japonii i miał czarny pas w judo. To tło wzbudziło jego zainteresowanie sztukami walki. Jako dziecko pobierał lekcje ju-jutsu u przyjaciela rodziny, a następnie trenował japońskie jiu-jitsu.
W 1988 roku, w wieku trzynastu lat, rozpoczął treningi taekwondo, które uprawiał przez około trzy lata. Jako dziewiętnastolatek przeszedł na Wing Tsun. Ta dyscyplina zajęła następnie ważne miejsce w jego życiu: przez lata intensywnie trenował i założył własną szkołę.
Nowa dyscyplina po drugiej stronie cieśniny Øresund. W 2002 roku partner treningowy z Wing Tsun odkrył szkołę BJJ w Malmö. W każdy poniedziałek razem jeździli do Petera Blackwella z MMA Alliance, aby uczestniczyć w zajęciach dla początkujących i zaawansowanych. Po powrocie do Kopenhagi przez resztę tygodnia ćwiczyli poznane techniki.
Decydujące seminarium. Wizyta Leonarda Vieiry zmieniła spojrzenie Mochizukiego na ten sport. Podczas gdy w Wing Tsun był przyzwyczajony do dystansu między mistrzem a jego uczniami, zobaczył, jak Vieira toczy walkę z uczestnikami i faktycznie stosuje swoje techniki. Mochizuki próbował wykorzystać swoją siłę i wagę, ale przekonał się, jak niewiele pomagało to przeciwko technice Vieiry. To doświadczenie sprawiło, że BJJ stało się dla niego czymś więcej niż treningiem uzupełniającym.
Od ucznia Blackwella do głównego trenera. Mochizuki pomagał Blackwellowi organizować zajęcia w Kopenhadze. Gdy Blackwell później nie mógł już przyjeżdżać do szkoły, Mochizuki, który miał wówczas purpurowy pas, przejął prowadzenie treningów. Stało się to podstawą jego kierownictwa w Arte Suave. Blackwell nadawał mu kolejne stopnie aż do brązowego pasa; w 2008 roku Vieira nadał mu czarny pas w obecności między innymi Blackwella, Chico Mendesa i Felippego Porto.
Wyniki w zawodach. Mochizuki zdobywał również doświadczenie startowe, osiągając wyniki w różnych kategoriach pasów i wieku. W 2006 roku zdobył tytuł mistrza Europy w kategorii purpurowych pasów w klasie Master. W 2007 roku zwyciężył w kategorii absolute brązowych pasów podczas Scandinavian Open. Jako posiadacz czarnego pasa wygrał London International Open w 2012 roku w kategorii Senior 1 oraz Swedish Open w 2012 roku w kategorii Senior 1 i w 2013 roku w kategorii Master.
Ponadto zdobył srebro na European Open No-Gi 2012 w kategorii Senior 1. Do jego brązowych medali należą wyniki na Scandinavian Open 2009 w kategorii czarnych pasów, Master absolute, oraz na European Open 2011 w kategorii czarnych pasów, Master absolute. Kategorie te jasno pokazują, że jego kariera startowa nie ograniczała się wyłącznie do wyników w głównej kategorii seniorskiej.
